De eerste tien roden van de interne competitie zitten erop en hoewel er nog twintig ronden te gaan zijn en er dus nog van alles kan gebeuren, hebben drie spelers een significante voorsprong genomen. Tom Visser staat op de eerste plaats. Tegen Johan Zwanepol kreeg hij na de opening groot ruimtevoordeel waardoor Johans paarden bijna geen bewegingsvrijheid meer hadden. Tom bereidde zorgvuldig een doorbraak voor en toen deze kwam, was het pleit snel beslecht. Kort achter Tom neemt Lieuwe Boskma de tweede plaats in na een gedegen overwinning op Menno Keizer. Ward Romeijnders is derde. Zijn partij tegen Henk van Bemmel werd remise. De achtervolgers worden aangevoerd door Ger Battjes die op fraaie wijze Dick Dalmolen verschalkte.
Theo Wolthekker is de hoogst geplaatste B-speler, vlak voor Jan van Spijker en Jeppe Teensma. Zelf kwam Theo niet in actie, terwijl zijn rivalen tegen elkaar remise speelden. Jan Duisterwinkel kwam iets dichterbij door een goede remise tegen Ruurd Kunnen. In de C-groep deed Henk Kouwenberg goede zaken door Ale Bakker te verslaan. Hierdoor ging hij de afwezige Arend van der Burgh nipt voorbij. Kees Duisterwinkel volgt op korte achterstand dankzij een overwinning op Arnout Wegerif.
In de NOSBO-competitie heeft Roden 2 een stevige nederlaag geleden tegen het tweede van Haren-Oostermoer. De debutant in de eerste klasse ging met 6½-1½ ten onder. Remises werden behaald door Theo Wolthekker, Jan van Spijker en Jeppe Teensma.

Op vrijdag 17 november trokken we naar Haren voor de resterende partijen teggen Haren 2. Twee partijen waren vooruitgespeeld door Jan van Spijker en Jeppe. Deze hadden al twee remises opgeleverd. De avond begon al slecht omdat onze achtste bordspeler helaas niet kwam opdagen.  Daarnaast was de speellocatie ook niet echt gezellig.

Tot halverwege de avond gingen de partijen aardig gelijk op. De hoeveelheden geslagen stukken waren nog precies in evenwicht. Op een bepaald moment hoor ik in mijn ooghoeken de tegenstander van Theo luid aankondigen "j'adoube", waarop Theo quasi verbaasd uitroept "Geeft u nu al op?" (Theo weet donders goed wat j'adoube betekent). Zijn tegenstander zegt "Ik zei j'adoube". "Sorry" zegt Theo "Ik spreek geen Frans". Waarop hij als weerwoord krijgt "Maar je hebt de spelregels toch wel geleerd?". We lagen allemaal in een deuk, en of dat ons concentratievermogen had aangetast weet ik niet, maar vanaf dat moment ging het aardig bergafwaarts.

Als eerste moest Menno, die eerst een aardige stelling op zijn bord getoverd had, de handdoek over de balk gooien. Daarna volgden Olaus en Ale met 0 punten. Theo wist ondanks een lichte achterstand toch nog een remise buiten de wacht te slepen. Als laatste bleef Jan over. Na een slechte opening wist hij de stelling weer enigszins in balans te brengen. Met elk twee torens, een gelijk aantal pionnen, een passieve loper van de tegenstander en een aktief paard voor Jan leken de kansen nog alle kanten op te kunnen gaan. Totdat zijn tegenstander (rating bijna 1700) na een voorbereidend zetje, een toren offerde. Hij kreeg daarvoor een paard terug en gelijk daarna door een pionvork nog een toren. Na nog even gesparteld te hebben moest ook deze partij als verloren worden beschouwd. Na een avond vol (taal)perikelen gingen we toch een beetje  met een kater weer naar huis. Anderhalf punt uit acht partijen is niet echt om over naar huis te gaan.

 

We hebben gewonnen tegen het vijfde team van de “Groninger Combinatie”! 

Hoewel op papier favoriet, moest de winst uit de tenen komen. Pas in de allerlaatste partij, toen de klok al naar de kleine uurtjes kroop, kon Johan Zwanepol het beslissende punt binnenhalen.

De wedstrijd begon slecht voor Roden doordat Dick Dalmolen in een ziedende koningsaanval ten onder ging. Ruurd Kunnen en Tom Visser waren bovendien slecht uit de opening gekomen. Er stond gelukkig wel iets tegenover. Ward Romeijnders slaagde er aan het eerste bord in allerlei vervelende dreiginkjes te neutraliseren. Remise was het resultaat.

Ger Battjes voerde een puik gespeelde partij naar winst. We kwamen weer op achterstand doordat Lieuwe Boskma in een goede stand een stuk verspeelde. Tom Visser trok de stand weer gelijk door een sterk middenspel. Winst van Henk van Bemmel en verlies van Ruurd Kunnen zorgde voor een 3½-3½ stand.

Johan Zwanepol was de hele avond in de aanval. Misschien had hij doortastender moeten zijn, of misschien speelde zijn tegenstander erg inventief, feit was dat de partij in remise dreigde te verzanden. Het tij keerde juist op tijd, toen Zwanepol een vrijpion kon creëren, die niet meer kon worden gestopt. Alle lof voor deze prestatie van Johan; wat een doorzettingsvermogen!

We staan voorlopig tweede in de eerste klasse B. Aan de leiding gaat Lewenborg 2 dat beide wedstrijden heeft gewonnen.

 In de interne competitie veranderde weinig en ging het meer om de amusementswaarde. Hierbij was de partij tussen de gebroeders Jan en Kees Duisterwinkel een trekpleister. Jan won overtuigend. Kees beaamde dat zijn broer weer de sterkere was. In ieder geval had Jan zijn stukken eerder geactiveerd dan zijn broer die wat reactief speelde.

Jan van Spijker speelde met wit een zeer levendige partij tegen Theo, die een aanvallende doch enigszins tochtige stelling op het bord had getoverd. Theo zou het, na afruil van de stukken, tegen een vrijpion van wit moeten afleggen. Daarom probeerde hij de druk op Jan's stelling te vergroten. Jan rekende de stelling goed door en remise was het resultaat.

Jeppe kwam met zwart tegen Henk Kouwenberg sterk uit de opening en wist dit voordeel bekwaam uit te bouwen met de winst als beloning.

Arnold Meister gaf in een volledig gelijkstaand eindspel zomaar een pion weg tegen Arnout Wegerif en teleurgesteld gaf hij zijn partij op. Derk Holman had het vizier tegen Jannie weer op scherp met een overtuigende overwinning als resultaat.

Frans probeerde met wit een aan het bord verzonnen eigen variant op de Grunfeld opening. Deze variant was zo slecht dat Arend de winst heel snel naar zich toe trok.

Ab en Bob waren goed tegen elkaar opgewassen, remise. Jan Pezij kon het niet bolwerken tegen een aanvallend spelende Cees Hageman die met zijn zwarte stukken langzaam een beslissend overwicht creëerde.

 

Drie man op kop, Jan tast in het duister.

 

We hebben de draad van de interne competitie weer opgepakt en hoe! Na een periode van externe wedstrijden en rapidschaak ging het er weer stevig aan toe. Maar één remise in een partij die eigenlijk voor Arnout gewonnen stond.

Na de 8e ronde tekent zich een kopgroep van drie af, bestaande uit: Tom Visser, Lieuwe Boskma en Ward Romeijnders. Alle drie wonnen hun partij.

Ward speelde de partij van de avond door meervoudig kampioen Ger Battjes vanuit de opening te verslaan. Tom speelde een partij rijk aan mogelijkheden en disharmonieën tegen Henk van Bemmel. Henk verslikte zich in een positioneel vraagstuk en werd daarna door Tom kundig van het bord gezet. Lieuwe overrompelde na een moeizaam begin, Jeppe Teensma op de koningsvleugel, en hoe! Alles wat maar enig aanvallend potentieel had stond op Jeppes koning gericht.

Johan Zwanepol is de aanvoerder van de achtervolgende groep. Hij toonde zich de meerdere van Dick Dalmolen die langzaam zijn zwarte koning in positioneel drijfzand zag wegzakken.

Ruurd richt zich moedig op uit een wat donkere periode van zijn schaakloopbaan. Hij zette Arend van der Burgh vanaf de opening onder druk en won uiteindelijk materiaal.

Na zijn zege op Henk Kouwenberg is Theo Wolthekker de hoogstgeplaatste B-speler. Theo knutselde weer een dynamische stelling in elkaar vol valkuilen en Henk koos het verkeerde pad. Ondanks deze nederlaag staat Henk nog steeds op kop bij de C-spelers.

Zoals gememoreerd kwam de enige remise van de avond op naam van Cees Hageman en Arnout Wegerif. Cees was het meest tevreden over deze uitslag.

Ale Bakker moest flink aan de bak om Jannie Russchen van haar vierde overwinning af te houden.

Jannie begint steeds sterker te schaken en is na vier overwinningen gedurende dit seizoen vijf plaatsen gestegen.

Maar oh, oh, welk een drama voltrok zich op het bord van Jan Duisterwinkel. Tegen Menno zette hij zijn witte stukken zeer actief neer en de zwarte stelling leek te bezwijken onder dit aanvallend geweld. Maar nee, als een boemerang keerden alle dreigingen zich nu tegen Jan's witte koning en Jan moest, al tastend in het duister, zijn meerdere in Menno erkennen.

Frits Bosman rondde bekwaam eeen goed opgezette partij tegen Ab Colly af en Leen van der Heiden moest de eer laten aan de met zwart spelende Bob van Maanen die een overwining goed kan gebruiken.

 

 

Het zag er somber uit voor het eerste team van Schaakclub Roden tegen het op papier zwakkere Bedum. Maar Bedum speelde thuis en dat gaf vooral de spelers aan de borden 1 t/m 5 vleugels.  Die scoorden maar liefst 4 punten dus alles hing af van onze spelers op de borden 6 t/m 8. Met een 4-1 achterstand moesten Johan Zwanepol, Dick Dalmolen en Henk van Bemmel alle drie hun partijen winnen om nog een gelijk spel uit het vuur te slepen. En wonder boven wonder dat lukte zodat Roden met een zwaar bevochten gelijk spel weer huiswaarts kon.

In de interne competitie ging de aandacht vooral uit naar de partij tussen Lieuwe Boskma en Ger Battjes. Laatst genoemde wist met zwart een openingsvoordeel niet te verzilveren en nam genoegen met remise.

De leukste partij van de avond was die tussen Leen van der Heiden en Jannie Russchen. Met aanvallend spel wist Jannie haar derde overwinning in dit seizoen te boeken.

Arnold Meijster durfde een veel belovende variant met een paardoffer tegen Frans van Doorn niet aan. Al snel werden de meeste stukken afgeruild en wist Frans een klein voordeel te behalen in het eindspel. Dit was echter niet voldoende voor de winst en al snel werd tot remise besloten.

Arend van der Burgh bood Johan Zwanepol de hele avond goed partij. Uiteindelijk maakte Johan goed gebruik van zijn sterke loperpaar en wist zo de partij te winnen.

Kees Duisterwinkel zette tegen Frits Bosman een sterke aanval op en wist met de witte stukken dit op bekwame wijze af te ronden toen Bosman onder grote druk een fout maakte. Kees was zeer in zijn nopjes met deze partij. Als neutrale toeschouwer vind ik dat deze partij, mits Frits hiermee instemt, een bijzondere plek verdient in de volgende Roder Loper met natuurlijk een neutrale analyse van beide heren.

De meeste partijen worden in het derde speeluur beslist, zo ook de externe wedstrijd van ons tweede team tegen Hoogeveen 2. Roden begon de wedstrijd met een achterstand doordat Menno Keizer zijn vooruit gespeelde partij had verloren. Ook Olaus Diebrink moest een vroege nul incasseren. De stand werd gelijk getrokken door Jeppe Teensma en Arnold Meijster. Vooral Arnold was hier zeer tevreden mee - eindelijk weer eens een goede partij gespeeld. De stand op de resterende vier borden was enigszins bedenkelijk. Het zou misschien nog een gelijkspel kunnen worden, maar dan moest het niet tegenzitten. Jan van Spijker keek in een toreneindspel tegen een achterstand van drie pionnen aan en dat was teveel (3-2). In het laatste speeluur moest het dan gebeuren, maar het begon met een tegenvaller. Ale Bakker liet een goede stelling remise lopen. Hij bracht een mooi schijnoffer op het bord, maar dat leverde uiteindelijk een volkomen gelijke stand op. Ook Jan Duisterwinkel speelde remise. Hij speelde een wisselvallige partij. Jan stond uno momento dato een pionnetje voor, maar zijn stukken stonden elkaar in de weg in een hoekje van het bord. Toen het hem onder het toeziend oog van Kees eindelijk was gelukt deze stukken te bevrijden, stond hij zeer goed. Veel toeschouwers telden het punt al, maar Jan raakte in de spanning van het laatste speeluur de draad kwijt en opgelucht en teleurgesteld tegelijk nam hij het remiseaanbod van zijn charmante tegenstandster aan. Het uur van de waarheid! Het stond 4-3 voor Hoogeveen en Theo Wolthekker vocht voor lijfsbehoud. Tevergeefs. Zijn tegenstander was Ruud Winkel, een 87-jarige veteraan met een schat aan toernooi-ervaring. Nadat hij een centrale lijn voor zijn torens had veroverd en ook nog een ver opgerukte vrijpion had gecreëerd, was er voor Theo geen enkele kans meer op redding.

In de zesde ronde van de interne competitie ging alle aandacht uit naar de partij van de verrassend sterk presterende Arend van der Burgh tegen de kersverse nummer 1, Tom Visser. Zou het Arend weer lukken? Zijn opening met de witte stukken zag er veelbelovend uit, maar in het middenspel gaf hij zo maar een pion cadeau. Toen ging het snel van kwaad tot erger en kon Visser de partij naar zich toe trekken. De grootste verrassing kwam van Henk Kouwenberg die vorige week Johan Zwanepol op remise hield en nu van Ruurd Kunnen won. Jan is daardoor de best geplaatste C-speler met een achtste plaats. Johan profiteerde van een paar zwakke zetten van Derk Holman die met zijn 90 jaren nog steeds goede partijen speelt. Jan Pezij had met wit een zware kluif aan Arnout Wegerif die dit seizoen goed op dreef is. Het werd uiteindelijk remise. Bob van Maanen vergat gebruik te maken van slordig spel van Frans van Doorn en verloor. Kees Duisterwinkel wist een veel betere stelling tegen Leen van der Heide niet te verzilveren en deed zich met remise wat te kort. Frits Bosman werd geleidelijk van het bord gedrukt door de met zwart spelende Cees Hageman. Jannie Russchen leverde een goede prestatie door met wit na een enerverende partij Ab Colly te verslaan.