Wie van ons is er niet mee opgegroeid of heeft er niet op zijn minst kennis van genomen: de veilige wereld van Ot & Sien? Een kinderwereld zoals die in het begin van de vorige eeuw werd geschapen door de verhalen en rijmpjes van Hindericus Scheepstra en de illustraties van Cornelis Jetses. Een huiselijke wereld van warmte en gezelligheid in een buitenwereld die ook hele andere sferen kende. otensien2019 1Is het dan niet een voorrecht dat je in de sfeer van deze gezelligheid en geborgenheid in de Scheepstraschool naast het standbeeld van Hindericus Scheepstra een schaaktoernooi mag en kan organiseren? Een plek waar het spel belangrijker is dan de knikkers, de gezelligheid het wint van de harde competitie, het geld plaats maakt voor kunst?

In deze sfeer werd afgelopen zaterdag 25 mei het 6e Ot & Sientoernooi gespeeld. Leuke, spannende en verrassende partijen, in een ontspannen sfeer. Een goed verzorgde lunch en een entreeprijs die zeer deelnemersvriendelijk is.

36 Schakers maakten tussen half tien en tien uur hun opwachting en moesten even geduld hebben voordat er koffie kon worden gezet. Enkele schakers vroegen zich af hoe we voor zo'n lage entreeprijs een lunch konden verzorgen en ook nog eens een consumptie konden aanbieden. Ach, in een gezellige gemeente met een gemoedelijke sfeer is veel mogelijk.

Voor de derde keer won Fons van Hamond het toernooi en dit keer met overmacht (zie de volledige stand met alle uitslagen). Alle zeven rapidpartijen wist hij te winnen, ondanks sterke tegenstand van onze clubgenoten Johan Zwanepol, Lieuwe Boskma en Ruurd Kunnen en ook van een verrassend sterk en vooral super snel spelende Tijmen Hofstra van schaakclub Leek. Tijmen werd met een score van 5½ uit 7 tweede. Met een gelijk aantal punten bezette Tom Visser de derde plaats. De vijfde plaats was voor onze schaakavonturier Theo Wolthekker, een mooie prestatie. 

otensien2019 2Wat ook leuk is aan dit toernooi: er melden zich altijd een aantal jeugdspelers aan die zoals Tijmen Hofstra nu en Jonas Hilwerda vijf jaar geleden, verrassend sterk en origineel spelen. Zo liet Arjan de Vries ook van zich spreken door in het eerste toernooi van zijn leven vier overwinningen te behalen op geroutineerde spelers. Hij wist met 4 overwinningen de veertiende plaats te bemachtigen. Zijn vader die de hele dag aanwezig was wilde niet bij zijn partijen kijken, dat vond hij veel te spannend. Toen ik hem vroeg of hij niet een keer mee wilde doen zei hij dat zijn zoon hem duidelijk had gemaakt dat schaken toch wel een moeilijk en onbegrijpelijk spel is. Een volwassene die zo onbaatzuchtig zijn kind kan steunen; is dat niet de moraal van het Ot & Sien verhaal?

Met deze aanhef kunnen we de 29e ronde van onze competitie wel karakteriseren.

Maar eerst enige uitleg over het begrip diagonaliseren. Deze term was ik nog niet eerder in de schaakwereld tegen gekomen. De term is bekend in de lineaire algebra wanneer we het hebben over het diagonaliseerbaar zijn van een vierkante matrix (schaakbord?).

Na de zotte partij tegen Bob van Maanen waar Frans 6 pionnen keurig op de diagonaal f2, e3, d4, c5, b6 en a7 had weten te plaatsen en uiteindelijk won wist onze vrijwel zeker aanstaande clubkampioen Frans achteraf te verzekeren dat hij zijn tegenstander gediagonaliseerd had. Zo leverde Lieuwe, misschien onbedoeld, een bijdrage aan de uitbreiding van ons schaakvocabulair. Maar hoe speelde hij zelf? Wist hij Ruurd Kunnen van het lijf te houden die hem zo dicht op de hielen zit in de strijd om het clubkampioenschap?

Natuurlijk hielden de twee kemphanen elkaar voortdurend in de gaten. Zo stelde Lieuwe zich regelmatig op de hoogte van de ontwikkelingen op het bord van Ruurd. Deze vond in Arend van der Burgh een taaie tegenstander die na het gevoelige verlies in de vorige ronde tegen Lieuwe iets recht had te zetten.

En natuurlijk was Ruurd ook enkele keren te vinden bij het bord van Lieuwe en al snel moest hij constateren dat Lieuwe tegen Peter Slaman met wit positioneel voordeel wist te verwerven met goede aanvalskansen. Zelf moest hij zeer nauwkeurig spelen tegen Arend die op het oog wat ruimte voordeel wist te creëren. Toch was Ruurd de eerste die zijn partij wist te winnen door pionwinst om te zetten in een niet te stoppen aanval met stukwinst. Ondertussen zat onze nummer 1 van de ranglijst zwaar te rekenen op een sluitende winstvariant. En zijn berekeningen klopten! Peter moest na een mooie combinatie van Lieuwe afscheid nemen van zijn dame, en gaf op. Ondanks dit verlies blijft hij met zijn 9e plaats de beste C speler op enige afstand gevolgd door Jan Duisterwinkel die zich revancheerde voor de wat mindere resultaten van de laatste tijd, door een zich goed verwerende Arnout Wegerif in het eindspel te verslaan.

En wat waren Johan Zwanepol en Tom Visser toch zuinig op hun stukken. Na 23 zetten hadden ze elkaar nog geen pion gegund laat staan een stuk. De tijd tikte door en Tom moest in tijdnood na een blunder de zegen aan Johan laten die overigens een puike partij speelde.

Henk van Bemmel bewees zijn goede vorm door Ale Bakker te verslaan. Ale kan door dit verlies Jeppe Teensma niet meer passeren als beste B speler. Jeppe won namelijk van Arnold Meijster die zijn koning op de verkeerde plek had staan en daardoor materiaal verloor.

Door de klok gaan in een betere stelling. Au! Dit overkwam Mark Hoogendijk tegen Dick Dalmolen die zich op dat moment goed moest verdedigen met nog een halve minuut op de klok. Jannie Russchen liet Cees Hageman ontsnappen toen deze na een positionele dwaling in een troosteloze positie verzeild was geraakt. Jannie bood troost dus Cees won. Maar ze kon terugzien op een goede partij. Teije Smedinga verraste door Jan Pezij te verslaan. Een mooie prestatie.

Volgende week de laatste ronde en het moet wel heel raar lopen wil Lieuwe geen club kampioen worden. Maar ja, wie weet….schaken is soms een adembenemend en ondoorgrondelijk spel waarin je zo maar gediagonaliseerd kunt worden.

Extra hindernis voor Lieuwe?

Na bestudering van de statuten, reglementen en notulen is het bestuur tot de conclusie gekomen dat de competitie 30 in plaats van 29 reguliere ronden heeft. Dat is één meer dan eerst werd gedacht. De regels en afspraken waren niet helemaal duidelijk in het geheugen gegrift en het is de wedstrijdleider dan ook niet kwalijk te nemen dat hij zich heeft vergist. De toevoeging van een ronde zou in het nadeel van koploper Lieuwe Boskma kunnen zijn in zijn jacht op de kampioenstitel, want hij heeft nu één kans meer om een fout te maken. Medelijden hoeven we met hem niet te hebben, want als bestuurslid was hij medeverantwoordelijk voor de gemaakte fout. Als we complotdenkers waren geweest, wat we NIET zijn, hadden we kunnen opperen dat een ronde minder Lieuwe wel goed zou zijn uitgekomen. Maar van zulke gedachten houden we ons verre. Als je hebt gezien hoe vol overtuiging hij Arend van der Burgh versloeg, bekruipt je het gevoel dat hij op deze manier de hele zomer nog wel door kan gaan. Voor achtervolger Ruurd Kunnen gloort er nog slechts een sprankje hoop. Om kampioen te worden moet hij blijven winnen en moet Lieuwe òf een keer verliezen òf de twee laatste partijen remise spelen.

Lieuwe won dus van Arend en Ruurd versloeg Ale Bakker. Het duo Arend en Ale staat vrijwel gelijk op de eerste en tweede plaats in de B-groep. Hun voorsprong op de achtervolgers Mark Hoogendijk en Arnold Meijster, die beiden hebben gewonnen, is echter geslonken. Nummer 1 van de groep promoveert, nummer 2 moet een promotiepartij spelen tegen de op één na laatst geëindigde van de A-groep.

Peter Slaman is vrijwel zeker van de eerste plaats in de C-groep en promotie. Jan Duisterwinkel verspeelde zijn kansen door te verliezen van Mark Hoogendijk. Peter is dit seizoen na een lange rustperiode weer begonnen met schaken en raakt steeds beter op dreef. In de algemene rangschikking staat hij achtste, boven alle B-spelers en boven de A-spelers Menno Keizer en Dick Dalmolen. Dick verloor onnodig van Johan Zwanepol en lijkt een degradatiepartij te moeten spelen om zich in de A-groep te handhaven.

En wat gebeurde er verder in de partijen om des keizers baard? Net als in de zojuist genoemde partijen eindigden deze allemaal in een beslissing. Het komt niet vaak voor dat uit alle partijen een winnaar tevoorschijn kwam ook al verdiende Frans van Doorn dit eigenlijk niet. Tegen Jannie Russchen liet hij, wanneer het erop aankwam, een paar steken vallen waarop Jannie te vriendelijk reageerde. Wat dat betreft was Henk Kouwenberg minder toegevend tegen Tije Smedinga en wist Arnout Wegerif te opportunistisch spel van DirkJan Korenhof bekwaam af te straffen. Zo makkelijk als Arnold Meister zijn tegenstander Kees Duisterwinkel op het verkeerde been wist te zetten door met een stukoffer de stelling van Kees in gatenkaas te veranderen, zo moeilijk had Cees Hageman het tegen Bob van Maanen. Na een lange en zware strijd wist Cees zijn opgebouwde stellingsvoordeel te verzilveren.

Derk Holman, ons oudste lid en tevens drager van het 'bord van verdienste', is deze week 65 jaar getrouwd. Hieronder wordt het echtpaar gefeliciteerd door de burgemeester van Noordenveld.

derk65jaargetrouwd 1

Kleindochter Annieke, tevens gastvrouw op onze clubavonden, maakte deze lichtbox:

derk65jaargetrouwd 2

Er zijn nog twee ronden te gaan in de interne competitie en de twee overgebleven kampioenskandidaten blijven winnen. Beide hebben ze nu een serie van vijf winstpartijen neergezet. Lieuwe Boskma moest met zwart tegen Theo Wolthekker. Vooraf leek dat een moeilijke avond voor hem te kunnen worden, maar Lieuwe liet het zover niet komen. Hij wachtte niet af maar trad zijn tegenstander voortvarend tegemoet. Er ontstond een boeiende strijd op de koningsvleugel met dreigingen over en weer totdat Theo een fatale fout maakte. Ruurd Kunnen kreeg de Drakenvariant van Cees Hageman te bestrijden. Cees speelde de opening zeer goed, kwam zelfs iets beter te staan, maar luidde zijn ondergang in door twee uiterst giftige pionnen te pakken.
De titel kan Lieuwe bijna niet meer ontgaan. Hij heeft een comfortabele voorsprong en kan zich een remise in een van de laatste partijen ruimschoots veroorloven. Ruurd moet blijven winnen en kan slechts hopen op een grote misstap van Lieuwe.
De koplopers in de B- en C-groep kwamen niet in actie, o.a. doordat Roden 2 een wedstrijd tegen Het Kasteel uit Coevorden speelde. Die wedstrijd eindigde in een 3-3 gelijkspel waardoor het team in de middenmoot van de 1e klasse B is geëindigd. De strijd om de winst in de B-groep gaat tussen Ale Bakker en Arend van der Burgh. Ook Jeppe Teensma is nog niet helemaal uitgeschakeld. Peter Slaman is favoriet voor de overwinning in de C-groep. Hij heeft een kleine voorsprong op nummer twee, Jan Duisterwinkel.
Henk van Bemmel wil Ale, die op de ranglijst vlak boven hem staat, graag inhalen. Noblesse oblige. Hij zette een flinke stap in de gewenste richting door te winnen van Johan Zwanepol. Het was een wisselvallige partij, waarin Henk eerst een kwaliteit won en later een kleine kwaliteit achter stond. In de tijdnoodfase vond hij een mooie manoeuvre waarmee hij Johan een loper afhandig maakte. Dick Dalmolen maakt een ongelukkig seizoen door. Ook hij probeert in de laatste ronden nog een paar B- en C-spelers in te halen. In deze ronde versloeg hij, met enige moeite, Henk Kouwenberg.
De partij tussen Arnout Wegerif en Frans van Doorn ging lange tijd gelijk op. Na een grootscheepse afruil bleek Arnout echter een paard minder te hebben. Dat kon hij niet meer goedmaken. Bob van Maanen en Dirk Jan Korenhof speelden en lange, moeilijke partij die Bob won. Tije Smedinga krikte zijn score op ten koste van Jannie Russchen. Hij neemt nu een mooie middenpositie in de C-groep in.

Koplopers blijven winnen.

 In de 26e ronde van de interne competitie gaven de koplopers elkaar, zij het na zware strijd, niets toe.

In een meeslepend tijdnood duel wist Lieuwe Boskma, Johan Zwanenpol te verslaan maar dit had ook andersom kunnen zijn na een fout van Lieuwe die weer eens een gevecht tegen de klok moest leveren. Ook de nummer 2 van het klassement Ruurd Kunnen kwam na een positioneel sterk gespeelde opening goed weg tegen Henk van Bemmel toen hij een onnauwkeurigheid beging. Henk strafte de fout van Ruurd echter niet af en verloor.

Zo blijft Lieuwe de koploper op de voet gevolgd door Ruurd. Tom Visser was met vakantie en zag zijn afstand naar de top weer wat groter worden.

Door een wat gelukkige overwinning op Jan Duisterwinkel is Arend van der Burgh met zijn 8e plaats de best geplaatste speler van de B poule, Ale Bakker, dicht genaderd. In een duister ogenblik dacht Jan middels een loperoffer de zwarte koning in grote problemen te brengen maar hij had zich verrekend. Dit kostte hem nog een paard en uiteindelijk de partij. Hierdoor is hij gezakt naar een 13e plaats op grote afstand van de beste speler uit de C-poule, Peter Slaman. Peter wist met de witte stukken met een verdienstelijke remise, Theo Wolthekker in toom te houden.

Met maar liefst twee pionnen meer moest Tije Smedinga tegen Arnout Wegerif toch nog genoegen nemen met remise. Arnout slaagde erin met zijn loper en koning de twee pionnen volledig vast te zetten. Bob van Maanen liet het, na een veel belovende opening, toch nog afweten tegen Henk Kouwenberg die zich overigens geduldig verdedigde.

Het was weer een soort bestek-trauma wat Jannie Russchen doorstond. Tot twee keer toe wist een zwarte pion van Jan Pezij twee lichte stukken van haar te “vorken” en dan is consumptie verzekerd. Jan won danook met overmacht.

Met de zwarte stukken kwam Dick Dalmolen na wat te opportunistisch spel van Cees Hageman in het middenspel steeds beter te staan en won verdiend.

Tenslotte verzuimde Frans tot twee keer toe een winnende stelling tegen Kees Duisterwinkel te verzilveren en mocht aan het eind van een zeer boeiende en ingewikkelde partij nog tevreden zijn met remise.

Drie dames…..pat.

 Meneeeer, ik kan geen zet meer doen, heb ik nu verloren? Ik had het al gezien, de hebzucht had het inzicht weer eens aan de kant geschoven. Daar zat ze met haar enige stuk omringd door de vijandige koning en drie dames waarvan er twee een verleden als vrijpion hadden gekend. Dat had hij in ieder geval wel opgestoken van onze schaaklessen, maar het begrip pat bleef nog achter de horizon van zijn bewustzijn. Reste hem nog mijn slechtnieuws gesprek: “Het is remise. Je hebt geen schaak gegeven en door de laatste promotie kan je tegenstandster geen zet meer doen”.

Haar vreugde uiting “Oeps” stond in schril contrast met de ontzetting op zijn gezicht. Gelukkig kon moeder hem meer troost bieden dan zijn drie dames op het schaakbord.

Het Bassischolen Schaakkampioenschap van afgelopen zaterdagmiddag 13 april in de basisschool de Eskampen kenden veel van dit soort ontroerende momenten. Waren het niet dit soort voorbeelden van te gretig zetten doen, dan was het zeker de sportiviteit waarmee alle kinderen hun partijen speelden. Bij vergissingen of meningsverschillen hoefde je als tafelheer meestal niets te doen, de kinderen losten het zelf op. En na de partijen zetten ze zelf de stukken weer netjes op het bord.

De spaarzame momenten dat er wel bemiddeld moest worden, was ingeval van gebrek aan kennis.

Het eerste zeer getalenteerde viertal van de basisscholencombinatie “de Eskampen/'t Spectrum, won alle 7 ronden. Het werd met 14 wedstrijdpunten en met 25,5 bordpunten overtuigend winnaar en kan zich de basischolen schaakkampioen 2019 van de gemeente Noordenveld noemen.

Het eerste team van de regerend kampioen de Poolster werd nu zeer verdienstelijk tweede met 10 wedstrijdpunten en 20 bordpunten. De grote verrassing van dit toernooi was het 5e team van de Eskampen/'t Spectrum dat met 9 wedstrijdpunten en 14,5 bordpunten de 3e plaats opeiste.

Ja, ze kwamen maar liefst met vijf teams opdagen en de Poolster met vier. De Hoeksteen en de Hekakker uit Norg deden met twee teams aan dit kampioenschap mee, dat mede door de grote inzet van de organiserende school een echt schaakfeest was.

 

 

Ruurd blijft goed volgen.

In de 25e ronde van de interne competitie waar we ons weer op een hoge opkomst konden verheugen, deed Lieuwe Boskma goede zaken. In een vakkundig gespeeld eindspel troefde hij met de zwarte stukken Jan Duisterwinkel af die overigens zeer goed partij bood. Hij liet weer eens zien dat hij als hoogst geplaatste speler van de C-poule niet zomaar op de 9e plaats van de ranglijst staat.

In een spectaculaire partij tegen Henk van Bemmel waar winst en verlies per zet mogelijk was, moest Tom Visser na een enerverend tijdnood duel berusten in remise waar hij gezien het verloop van de partij uiteindelijk goed mee weg kwam. Hij staat nu op de derde plaats maar ziet de afstand op de koploper groter worden.

Het is altijd spijtig als je tegenstander na de partij even heel snel laat zien hoe je minimaal remise had kunnen maken in plaats van te verliezen. Dit overkwam Jan van Spijker tegen Ruurd Kunnen.

Er was ook een hele gelukkige schaker deze avond namelijk Ale Bakker. Zijn tegenstander Cees Hageman overzag in het middenspel “Een mat in twee zetten”, gaf vervolgens een toren weg en moest al snel enigszins gedesillusioneerd opgeven. De één zijn geluk kan de ander zijn pech zijn of omgekeerd. Door deze meevaller blijf Ale met zijn 7e plaats nog altijd de best geplaatste speler van de B-poule.

Theo Wolthekker wist geheel op eigen wijze; dus open lijnen mede verzoorzaakt door zijn tochtige pionnen stelling, de koning van Jeppe Teensma onder grote druk te zetten en uiteindelijk moest Jeppe de vlag strijken.

De grote verassing deze avond was de winst van Arend van der Burgh. Met de zwarte stukken wist hij goed te profiteren van een fout van Dick Dalmolen, een knappe prestatie die Arend een 12e plaats in het klassement oplevert.

Johan Zwanepol wist zijn stellingsvoordeel tegen Peter Slaman na een lange positionele strijd, in winst om te zetten. Jan Willem van der Kouwe vergiste zich in zijn partij tegen Bob van Maanen en gaf zomaar stukken weg. Soms kun je je avond niet hebben. Dit gold ook voor Jannie Russchen die al spoedig na haar snelle verlies tegen Kees Duisterwinkel de gezelligheid van de bar kon opzoeken. En ook Derk Holman greep lelijk mis na zich goed verdedigd te hebben tegen een aanvallend spelende Frits Bosman.

Henk Kouwenberg wist een sterke vrijpion te creeëren en won op knappe wijze van DirkJan Korenhof. En Frans van Doorn kon eindelijk met het nodige geduld tegen Teije Smedinga een betere stelling tot winst voeren.

Tot slot was de partij van Jan Pezij tegen Mark Hoogendijk een uiterst interessant positioneel schouwspel. Lang bleven alle stukken op het bord werden de verwikkelingen steeds gecompliceerder. Tegen 11 uur besloten beide spelers met het zweet op het voorhoofd tot remise.

Het is ons eerste team niet gelukt de laatste plaats van de hoofdklasse A van de NOSBO-competitie te verlaten. In Winschoten werd het tegen Van der Linde een 4½-3½ nederlaag. Van der Linde werd door die uitslag derde en haalde opgelucht adem, want bij een gelijkspel zou het team vierde zijn geworden achter Leek.
De wedstrijd was goed begonnen doordat Henk van Bemmel en Theo Wolthekker snel wonnen. Daarna verloren Jeppe Teensma, Menno Keizer en Jan van Spijker en speelde Lieuwe Boskma remise. Verlies van Ruurd Kunnen bezegelde de overwinning van Van der Linde. Tom Visser won als laatste en bracht de eindstand op 3½-4½.
Een gelijk spel heeft er voor Roden wel degelijk ingezeten. Maar zoals vaker dit seizoen, ging het in het laatste uur mis. Liefst drie keer hebben we met het kleinst mogelijke verschil verloren. Als de eindstand zou worden opgemaakt aan de hand van de bordpunten in plaats van de matchpunten, zouden we ten minste zevende zijn worden.
Er vindt dit seizoen geen degradatie plaats. Het eerste krijgt volgend seizoen dus een herkansing. Een beetje meer zelfverzekerdheid en hardheid in de slotfase kan veel punten opleveren.

Koplopers geven elkaar geen duimbreed toe, sommige achterblijvers gruwen van hun gemiste kansen en andere blijven zich laven aan de schoonheid van het schaakspel.

 

Het was een memorabele avond de eerste april 2019. 13 Partijen, 26 enthousiaste schakers, een jaar record waar Lieuwe bij zijn mededelingen even bij stil stond! De strijd op de borden kon daarna beginnen.

Het is ongemeen spannend aan de kop van het klassement. Wie wordt er kampioen? Wordt het Lieuwe Boskma, Ruurd Kunnen of Tom Visser, of weet Ward Romeijnders aan het eind van het seizoen, wanneer hij misschien weer tijd heeft om te spelen, de eerste plaats alsnog op te eisen?

De race om het clubkampioenschap is in de 24e ronde onverminderd doorgegaan. Evenals in de 23e ronde wonnen de drie koplopers, waardoor de stand ongewijzigd is gebleven. Lieuwe Boskma staat eerste met een kleine voorsprong op Ruurd Kunnen die weer iets voorstaat op Tom Visser. De rest van het veld volgt op ruime achterstand.

Lieuwe was tegen Henk van Bemmel slecht uit de opening gekomen. Henk dacht zelfs gewonnen te staan en sloeg daarom een remiseaanbod van Lieuwe af. Dat had hij beter niet kunnen doen, want Lieuwe nam het initiatief over en brak even later zegevierend door de verdediging van Henk heen. Ruurd had toen al gewonnen. Tegen Theo Wolthekker had hij een riskante variant gekozen die Theo volop gelegenheid tot een aanval gaf. Dat liet deze niet aan zich voorbijgaan. Ruurd hield zijn verdediging echter goed gesloten en sloeg met een effectieve centrumactie terug. Tom won van Ale die weliswaar een pion voor was komen te staan, maar weinig kon ondernemen. Een klein foutje was genoeg voor Tom om het volle punt binnen te halen.

Door deze nederlaag is Ale in de B-groep naar de tweede plaats gezakt, achter de niet-spelende Jan van Spijker. Jeppe Teensma staat derde door een zwaar bevochte winst op Jan Pezij die zich in het eindspel een kwaliteit liet afsnoepen. Bij de C-spelers heeft Jan Duisterwinkel zijn leidende positie versterkt. Zeer verrassend versloeg hij Dick Dalmolen die toen hij zijn aanval moest verzilveren het verkeerde stuk aanraakte. En aanraken is zetten, ook al is het een verliezende zet. Jan is nu opgeklommen naar de 7e plaats in het klassement, een knappe prestatie.

Peter Slaman verweerde zich taai tegen Arnold Meijster. Hij worstelde zich, ondanks enige kleine onnauwkeurigheden, door een zeer goed gespeelde opening van Arnold heen. Arnold durfde een zijns inziens winnende variant niet aan waar hij notabene een half uur bedenktijd in had gestoken. Zijn koningsaanval liep vast en zijn dame stond ingesloten en zou een prooi voor een vijandige toren worden. Met deze sombere vooruitzichten gaf Arnold zomaar op. In de analyse maakte Peter duidelijk dat Arnold met twee ver opgerukte verbonden pionnen toch nog behoorlijk tegenspel kon bieden. Arnold bleef, toen Peter al naar huis was, achter met de stelling op het bord waar hij zijn winnende zet zou hebben gemist. Diverse schakers werden geraadpleegd en uiteindelijk wist Lieuwe aan te tonen dat de gemiste voortzetting toch niet winnend was. Misschien spreken Fritz of Stockfish hier het verlossende woord. En over Fritz gesproken. Frans van Doorn werd het slachtoffer van een ontketende Frits Bosman die met dodelijke precisie binnen 17 zetten Frans van het bord mepte. Niks gemiste kans, gewoon overklast.

Op de gang tref ik wel eens een collega schaker aan bij wie ik probeer te peilen hoe zijn positie op het bord zichtbaar is aan zijn blik. Zo trof ik een zorgelijk kijkende Arend aan, althans zo was mijn interpetatie. Deze werd bevestigd door zijn woorden: “Ik sta niet lekker”. Toen ik ging kijken zag ik een uiterst gecompliceerde stelling waarvan ik vond dat zijn tegenstander Mark Hoogendijk wat beter stond. Beide besloten al spoedig tot remise om de afschuw van een blunder niet te hoeven ervaren. Verder eindigden er nog twee partijen in remise namelijk die van Derk Holman tegen DirkJan Korenhof en Jan Willen van der Kouwe tegen Tije Smedinga in een mijns inziens gewonnen stelling voor JanWillem. Hij gaf als reden aan dat hij op low energy stand stond.

En Jannie dan. Altijd weer op avontuur verloor ze nu onnodig materiaal tegen Arnout Wegeriff die daarna de partij bekwaam afrondde. Zij was ongeveer gelijktijdig het slachtoffer van opportunisme als Theo Wolthekker zodat beide besloten nog wat partijtjes te spelen. Hierbij ontsluierde Theo op zeer elegante wijze een aantal mysteries van pionoffers en open lijnen. Voor hen die van de schoonheid van dit spel houden is verliezen immers niet erg.