Maandag is de nieuwe NOSBO-competitie begonnen met de wedstrijd Roden 1-Bedum 1. Het was ook de eerste wedstrijd in het nieuwe competitiesysteem en met het snellere speeltempo. De top van de NOSBO-competitie bestaat dit seizoen uit twee Hoofdklassen waarvan de winnaars gaan uitmaken wie kampioen wordt. Daaronder zijn twee eerste klassen en een tweede klasse. Roden 1 speelt in Hoofdklasse A, Roden 2 in Eerste klasse B. Het nieuwe speeltempo bedraagt 75 minuten voor de partij plus 30 seconden bijtelling per zet. Dat is een kwartier minder dan vorig seizoen. De wedstrijd tegen Bedum kan dus een memorabele gebeurtenis worden genoemd, maar wie had gedacht of zelfs gehoopt dat dit met enig officieel tromgeroffel gepaard zou gaan, werd teleurgesteld.

Eigenlijk was de competitie al een week eerder begonnen. Menno had vooruit gespeeld. Het was een zeer onderhoudende partij, waarin hij moeilijk was komen te staan, vervolgens tegenkansen had gekregen, maar op het eind het slachtoffer was geworden van een verre vrijpion. De stand was dus 0-1 toen we maandag begonnen. En zo’n twee uur later was het 0-2. Jeppe was net terug van het zonnig Corsica en moest behalve aan de dagelijkse huiselijke sleur nog wennen aan het niveau van de Hoofdklasse. Dat gaat vast en zeker goed komen. Een paar interne partijen en het grote toernooi in Hoogeveen zulllen genoeg zijn voor Jeppe om in supervorm te raken voordat we op 9 november tegen Leek moeten.
De stand was ongeveer een uur later alweer gelijk. Theo wilde eigenlijk helemaal niet spelen, Jan van Spijker zou voor hem invallen, maar de teamleider dwong hem als het ware achter het bord plaats te nemen. We hebben onze invallers misschien nog hard nodig. Sommige spelers worden chagrijnig als ze ergens toe worden gedwongen, maar Theo behield zijn goede humeur, zoals we hem kennen. En hij veegde in alle gemoedelijkheid zijn tegenstander van het bord.
Henk speelde remise. Zijn partijen zijn meestal degelijk, maar niet altijd opzienbarend. Ik heb niet gezien hoe het is gegaan, Henk leek niet helemaal tevreden: er zat helaas niet meer in. Zelf smaakte ik het genoegen om de stand gelijk te trekken. Het was een typische Siciliaanse partij. Zwart moet oppassen niet onder de voet te worden gelopen. Als hij de echter aanval van wit doorstaat, krijgt hij aantrekkelijke kansen op de damevleugel. Ik kreeg een gedrukte stelling, maar het plan om onder die druk uit te komen was duidelijk. Aan het eind besliste een ver opgerukte vrije a-pion gecombineerd met een binnendringende toren de partij.
Eigenlijk begon de strijd toen pas echt. Lieuwe en Tom stonden slechter en hoe Ward stond was voor de toeschouwers niet helemaal duidelijk. Lieuwe was als eerste klaar. Hij was een paar pionnen kwijtgeraakt, loerde nog op een gemene schwindel, maar kreeg geen schijn van kans meer. De partij van Tom verliep dramatisch. Tom had het de hele avond moeilijk. Ik kende zijn tegenstander van een partij waarin hij zeeën van bedenktijd gebruikte voor de eerste 20 zetten om daarna in vluggertempo een gewonnen stelling te krijgen. Om die vervolgens in hoge tijdnood weg te geven. Tom probeerde op alle manieren tegenkansen te creëren. Dat lukte maar half, maar genoeg om zijn tegenstander zenuwachtig te maken. Die diende een protest in: Tom had zijn zetten niet meer genoteerd, en dat was verplicht. De wedstrijdleider wees het protest toe. Er worden in zulke gevallen tijdstraffen uitgedeeld, maar Tom liet het niet zover komen en gaf gedesillusioneerd op. De slechte stelling en het grote tijdnadeel gaven ook nauwelijks meer hoop op overleven. Bedum kwam daardoor op 4½ punt en kon niet meer ingehaald worden.
Ward was weer als laatste bezig. Weer, inderdaad, want in onze allerlaatste wedstrijd van het vorige seizoen was dat ook al het geval. Het leerzame eindspel dat hij toen speelde, heeft hij in de Roder Loper laten zien. Ook nu was het leerzaam en spectaculair bovendien. Ward had zwart en sloeg op een bepaald moment met zijn loper de pion op f2. Die loper stond niet gedekt, maar niemand die daarom maalde, want Ward dreigde met Tg8-g1 de witte koning, die op h1 achter zijn pion verscholen stond, mat te zetten. Had wit maar een toren op de onderste rij gehad, dan waren zijn problemen niet zo groot geweest… Maar nu zag hij zich genoodzaakt een paard te offeren. Ward incasseerde het stuk natuurlijk, maar toen kwam de aap uit de mouw: de Bedumer dreigde eeuwig schaak te houden. Als zwart dat wilde ontwijken, moest hij er steeds op letten dat zijn ongedekte loper niet verloren ging. Een uiterst moeilijke taak, temeer daar Ward al in zijn toegevoegde tijd speelde. Het was leerzaam te zien hoe hij dat deed. Uiterlijk de rust zelve liet hij de klok steeds doorlopen totdat er nog twee seconden over waren en deed dan een zet. Dan stond de klok weer op 32 seconden en begon het spel opnieuw. Ward speelde zijn koning zeer omzichtig van h8 via h6 en b5 naar c2 waar wit geen schaak meer kon geven. Om het mat te verhinderen moest hij de dames ruilen. Nog was de partij niet voorbij. Wit had twee vrijpionnen voor de loper. Ward vond echter een paar nauwkeurige zetten waarmee hij de gevaren kon bezweren. Een mooie partij, die we in de Roder Loper hopen terug te zien.

In de 5e ronde van de interne competitie bleef de stand aan kop ongewijzigd. Arnold Meijster won van Jan Willem van der Kouwe. Arnold is met zijn 7e plek op de ranglijst de best geplaatste B speler. Hij wordt op de voet gevolgd door Jan van Spijker die na een zeer lange inspannende partij won van Arnout Wegerif. Jan Duisterwinkel was al na een half uur klaar met zijn partij. Hij overspeelde in acht zetten Bob van Maanen die zoiets niet eerder had meegemaakt.

 

Weer goede vangst voor Visser.

 In de vierde ronde van de interne competitie ging de aandacht vooral uit naar de partij Lieuwe Boskma en Tom Visser. Dit zou wel eens een testcase kunnen zijn voor de koploper. Maar een strijd is het nooit geworden omdat Lieuwe al vroeg in de opening een stuk weg gaf en in een kansloze positie kwam te staan. Tom gaat met 4 punten uit 4 wedstrijden fier aan kop.

 Johan Zwanepol herstelde zich van een slechte seizoenstart door een overtuigende overwinning met de witte stukken tegen Bob van Maanen.

Ruurd Kunnen kreeg in de opening goed tegenspel van Frans van Doorn. Na een uur spelen wilde laatstgenoemde de partij forceren en verrekende zich. Ruurd buitte dat bekwaam uit en staat nu met 3 punten uit 4 wedstrijden op een vierde plaats. Frans is met de achtste plek in het klassement nog altijd de hoogst geplaatste C speler.

Arnold Meister overrompelde DirkJan Korenhof en is met zijn 7e plaats de best geplaatste B speler.

Geheel tegen onze verwachtingen in speelde Theo Wolthekker remise. Het was zijn eerste partij van dit seizoen en hij stuitte op een zich taai verdedigende Jan Pezij. Jan wist het aanvallende spel van Theo bekwaam te neutraliseren en kwam in een verdedigbaar eindspel terecht dat hij remise wist te houden.

 Henk Kouwenberg liet ook tegen Arnout Wegerif weer mooie kansen liggen en toen hij een stuk weg gaf ging Arnout er met de winst van door. Met 2,5 uit 4 en een 12e plaats in het klassement, is hij dit seizoen goed begonnen

Kees Duisterwinkel kon in deze ronde met de zwarte stukken zijn eerste overwinning aantekenen tegen Derk Holman en Leen van der Heide wist een razend ingewikkelde stelling tegen Tije Smedinga in winst om te zetten met een knap staaltje positie schaak.

Olaus Diebrink leed tegen Henk van Bemmel zijn tweede nederlaag van dit seizoen.

In de hoofdklasse A van de N.O.S.B.O. competitie speelde Menno Keizer alvast zijn wedstrijd vooruit tegen Luuk Hofstra van Bedum 1. Menno wist zich in eerste instantie goed te ontworstelen uit de omsingeling van zijn tegenstander die sterk opende. In het eindspel liet Menno echter een steek vallen en moest met lede ogen toe zien dat hij de vrijpion van zijn tegenstander alleen kon tegen houden met het verlies van zijn twee resterende pionnen. De twee vrijpionnen van Luuk gaven toen de doorslag. Op maandagavond 8 oktober worden de resterende partijen gespeeld.

Vorige week is de NOSBO najaarsvergadering gehouden waarop de regionale plannen voor het komend seizoen besproken zijn. Daarop is o.a. besloten het speeltempo in de externe competitie iets aan te passen, van 90 min + 30 sec/zet naar 75 minuten + 30 sec/zet.

Deelname in externe competities is de laatste jaren enorm teruggelopen, o.a. doordat steeds minder mensen er zin in hebben om een lange avond te schaken en dan diep in de nacht nog terug te moeten rijden. Voor enkele clubs speelt daarnaast een harde sluitingstijd van het gebouw een rol.  Zij steunen deze wijziging. Even een sommetje: als een partij om ca 19.45 echt begint (klok ingedrukt), er 40 zetten gespeeld worden en beide spelers de volle tijd gebruiken is de partij met deze aanpassing afgelopen om ca 23.00u.  Een 70 zetten partij om ca 23.30u en de zeldzame 100 minuten partij om 24.00u. Vóór de aanpassing zou dit allemaal een half uur langer zijn.

Anderen daarentegen vinden dit jammer omdat ze vinden dat een serieuze schaakpartij meer tijd verdient dan nu is afgesproken. Dit argument snijdt wel degelijk hout. Het ligt dit seizoen overigens wel anders omdat iedereen naast de NOSBO competitie nu ook in de KNSB zaterdagcompetitie kan meedoen waar wel meer tijd beschikbaar is.

De afvaardiging van het bestuur heeft de aanpassing gesteund die met nipte meerderheid werd aangenomen. We kennen immers de eerder besproken wensen van een ruime meerderheid m.b.t. beperking van nachtwerk (in de interne competitie) maar ook het verdriet daarover van enkelen die juist liever meer tijd hebben. Ook andere regionale bonden kiezen nu voor de doordeweekse competitie voor een vergelijkbaar tempo, vaak 100 min + 10 sec/zet. Ons eigen bestuur steunde in de eigen bestuursvergadering die we deze week gehouden hebben unaniem de door de afvaardiging gemaakte keuze op de NOSBO vergadering van de week ervoor, wij vinden het een verbetering.   Maar, we zijn allemaal ronduit ongelukkig met de gevolgde procedure. Het was voor vrijwel alle clubs een verrassing dat er op de  NOSBO vergadering over gestemd zou moeten worden, dit had eerder en beter aangekondigd moeten worden. We hadden het slechts uit een voetnoot bij een reglementsvoorstel dat we laat ontvingen moeten opmaken. We hadden dat helemaal niet gezien, waarvoor excuses. Hierdoor konden we niet zoals gebruikelijk eerst even bij jullie peilen. Nog liever hadden we dit in augustus geweten zodat we na discussie een nette democratische keuze hadden kunnen maken op onze ALV. Terugkijkend naar vorige week hadden we wellicht zelfs moeten weigeren om op dat moment überhaupt te stemmen hoewel de competitiestart dan in het honderd zou lopen, wat we ook niet wilden. Dit verdient allemaal geen schoonheidsprijs.

Het verslag van het NOSBO bestuur is hier te lezen: https://nosbo.nl/archief-senioren-overig/516-alv-besluit-tot-aanpassing-speeltempo-competitie

Nog een opmerkelijk puntje:  In het westen van het land is de belangstelling voor deelname van onderbond spelers in de KNSB zaterdagcompetitie groot. In het noorden van het land is die juist minimaal, een opmerkelijk verschil. Wij spelen zoals bekend met 2 teams in de NOSBO. Het draagvlak voor een zaterdagteam, eventueel samen met Leek, bleek immers te klein. Komende maandag gaat het beginnen, met het vooruit spelen van een paar partijen tegen Bedum in “ons” Trefpunt.

In de interne competitie speelden de nummers een en twee, Tom Visser en Ruurd Kunnen, tegen elkaar. Met dezelfde opening die nu op het bord kwam, had Ruurd in januari gewonnen, dus Tom was gewaarschuwd. Ruurd kwam  als eerste met een nieuwe zet. Dit openingsexperiment liep echter volledig uit de hand en toen Ruurd ook nog een tactische blunder maakte, maakte Tom de partij snel en effectief uit. Hij gaat nu aan kop met de perfecte score van drie uit drie. Hij wordt op de voet gevolgd door Menno Keizer. Menno heeft hard moeten werken voor zijn hoge positie. Hij speelde tegen Olaus Diebrink een goede partij en won verdiend. Ward Romeijnders en Lieuwe Boskma nemen de derde en vierde plaats in. Ward kreeg van Jan Duisterwinkel het Morragambiet van het Siciliaans voorgeschoteld. Levensgevaarlijk voor wie de finesses niet kent. Jan speelde het echter niet op zijn best. Er ontstond een normale Siciliaanse stelling met een pion meer voor Ward, die daar wel raad mee wist. Lieuwe profiteerde van een black-out van Johan Zwanepol. Johan klaagde niet eens meer. Vorige week overkwam hem hetzelfde tegen Tom Visser. Wennen doen blunders nooit, maar je weet altijd zeker dat er ooit weer betere tijden komen.
Olaus gaat ondanks zijn nederlaag tegen Menno nog aan de leiding in de B-groep. Jeppe Teensma, door winst op Bob van Maanen, en Arnold Meijster, die bizar openingsspel van Henk Kouwenberg afstrafte, volgen op korte afstand. Ale Bakker en Mark Hoogendijk speelden remise. In de C-groep veranderde weinig. Frans van Doorn speelde niet, maar blijft eerste. Arnout Wegerif won van Peter Slaman en Teije Smedinga was te sterk voor Kees Duisterwinkel. Voor Arend van der Burg en Cees Hageman was het een heugelijke avond. Zij kwamen van de hatelijke nul af door tegen elkaar remise te spelen.

De tweede ronde van de interne competitie van Schaakclub Roden werd gekenmerkt door een aantal stevige blunders van niet de minste spelers. Johan Zwanepol had een moeilijke avond tegen Tom Visser. Met hangen en wurgen had hij min of meer stand gehouden, totdat het noodlot in de tijdnoodfase toesloeg. Johan liet zijn dame verschalken en Tom kon zijn tweede overwinning van het seizoen bijschrijven. Ook in de partij van Cees Hageman tegen Dirkjan Korenhof liet eerst genoemde zo maar een stuk slaan. Dirkjan incasseerde met dank de aangeboden toren en de winst. Cees bleef met lege handen achter; hij wacht nog op zijn eerste winstpartij.
En dan de partij Henk Kouwenberg tegen Frans van Doorn. Henk wist het veel te opportunistische openingsspel van Frans goed te weerleggen en hij kwam totaal gewonnen te staan. Toen deed hij iets wat veel romantische schakers overkomt; in plaats van op brute wijze een stuk te winnen ging hij op zoek naar een oogstrelende matcombinatie. Dat wist Frans met veel trucs te voorkomen. Toen Henk in een moment van onoplettendheid vervolgens een toren weg gaf, was het pleit beslecht en ging Frans er alsnog met de winst van door. Twee uit twee heeft hij nu - zien we de oude Frans weer terug?
Hoeveel rustiger ging het er aan toe in de partij tussen clubkampioen Ward Romeijnders en de met zwart spelende Lieuwe Boskma. Het werd een strategische laveerpartij waarin geen van beiden reële winstkansen kon creëren. Remise was het logische resultaat. Ruurd Kunnen wist met de witte stukken goed te profiteren van enkele minder sterke openingszetten van Jan Duisterwinkel en won met solide spel. Henk van Bemmel gaf in zijn eerste partij van het seizoen Bob van Maanen geen kans. Jeppe Teensma had tegen Menno Keizer zijn avond niet. Menno won al vroeg in de partij twee pionnen en maakte het met vaste hand uit.
Olaus Diebrink liet tegen Dick Dalmolen zien dat hij na een paar jaren van veel afwezigheid weer goed in vorm is. In een ingewikkelde strategische partij wist hij met wit te winnen. Als enige B-speler heeft hij een 100%-score. Arnold Meister won van ons nieuwe lid Peter Slaman die na een aantal jaren weer actief is gaan schaken en nog wat ervaring moet opdoen met de nieuwe klokken en het speeltempo. In een dame-eindspel met een pion meer lukte het Arnold eerst zijn koning aan de schaakjes van de tegenstander te onttrekken en vervolgens om de dames te ruilen. Toen besliste de pluspion. Mark Hoogendijk revancheerde zich voor zijn nederlaag in de vorige ronde door winst op Arend van der Burg. Arend moet nog beginnen met punten scoren. De partij tussen Arnout Wegerif en Kees Duisterwinkel eindigde in remise.
Tot ieders vreugde was Albert Dijkenga weer van de partij. Gezondheidsproblemen spelen hem parten, maar een avondje schaken doet de mens goed. Houen zo, Albert!
Natuurlijk valt er na twee ronden nog weinig te zeggen over het verloop van de competitie. Tom gaat met twee punten aan kop, maar er zijn zes spelers met een 100% score. Dat het dit jaar weer een spannende strijd om de ereplaatsen wordt, staat wel vast.

De Algemene Ledenvergadering is al op 27 augustus gehouden, maar er moet nog iets over gezegd worden.
Wat er allemaal is besproken kunt u binnenkort in de notulen nalezen. Er verandert niet veel en uw verslaggevers hebben de rest niet zo goed onthouden. Vermeldenswaard is wel dat twee nieuwe bestuursleden zijn verkozen: Mark Hoogendijk volgt Olaus Diebrink op als penningmeester en Jan Duisterwinkel wordt de nieuwe wedstrijdleider als opvolger van Ward Romeijnders. Achter de bar staat dit seizoen, en hopelijk nog veel seizoenen daarna, Anika Holman.
Wat de jeugd betreft kunnen we ons verheugen op een grote belangstelling. Al zijn er enkele jeugdleden vanwege hun drukke bestaan in het middelbaar onderwijs afgehaakt, er hebben zich al weer drie nieuwe aspirantschakers aangemeld. En wat is er leuker voor een levendige club dan kinderen het schaakspel te leren spelen?
Een hoogtepunt is altijd de uitreiking van de prijzen van het vorig seizoen. Ward kreeg (van Olaus) de kampioensbeker in handen gedrukt. Lieuwe Boskma kreeg de hoofdprijzen van de rapid- en snelschaakcompetitie. In De Krant is abusievelijk vermeld dat Ger Battjes deze prijzen had gewonnen, maar dat was een seizoen eerder.
Bijzonder eervol was de fraaie beker die Henk van Bemmel ontving van de NOSBO voor het beste resultaat in de 1e klasse. Met zo’n achtste bordspeler was het geen wonder dat Roden 1 kampioen werd.