In de zestiende ronde van de interne competitie heeft Lieuwe Boskma de koppositie veroverd op Ward Romeijnders. Ward kwam tegen Johan Zwanepol niet verder dan remise. Na afloop verzuchtte hij dat hij halverwege de partij het bord graag 180 graden had willen draaien om te kunnen genieten van de prachtige stelling die hij dan zou hebben gehad. Maar zo gemakkelijk gaat het niet; Johan speelde de moeilijke opening erg goed, terwijl Ward niet geheel van de theorie op de hoogte leek. Dan Lieuwe. Hij verkeert in bloedvorm, nadat hij de eerste maanden van het seizoen nogal wisselvallig speelde. Arnold Meijster had 1.d4 verwacht, maar Lieuwe verraste hem niet zuinig met 1.b3 en 2.g3. Arnold leek goed uit de opening te zijn gekomen, maar Lieuwe speelde een degelijke en evenwichtige partij waarin Arnold op een gegeven moment de weg kwijt raakte. Tom Visser staat in het klassement nog steeds op de derde plaats. Dat had evenwel anders kunnen en moeten zijn gelopen. Tegen Ruurd Kunnen kwam hij na de opening zwaar onder druk te staan, maar toen Ruurd een kwaliteitswinst over het hoofd zag, kon Tom de stelling gelijk trekken en was remise het logische resultaat.
De leiders van de B- en C-groep waren beiden ingedeeld tegen een A-speler. Ondanks zijn verlies tegen Boskma blijft Arnold eerste bij de B-spelers, maar de achtervolgers Jan van Spijker, Ale Bakker en Mark Hoogendijk zijn hem tot op enkele punten genaderd. Ale behaalde een leuke tactische overwinning op Menno Keizer. Jan Duisterwinkel heeft in de C-groep nog steeds een ruime voorsprong, ondanks een nederlaag tegen de altijd tactisch getructe Theo Wolthekker. Het was een razend ingewikkelde positionele partij die Theo na een zeer goed uitgevoerde paardenmanoeuvre in zijn voordeel besliste.
Het mooie van onze clubavonden is dat niemand enige interesse lijkt te hebben in de stand op de ranglijst. Degenen die kans maken op een hoge klassering, zullen er stiekem wel met een schuin oog naar kijken, maar daar merk je niets van. Alle aandacht gaat uit naar wat er op de borden gebeurt. En dat is nogal wat. Henk van Bemmel moest een paar keer de rug rechten tegen een positioneel sterk spelende Dick Dalmolen, maar hij hield stand en sleepte een remise uit het vuur. Jan Willem van der Kouwe wist goed gebruik te maken van enige verzwakkingen in de stelling van zijn tegenstander DirkJan Korenhof en slaagde er na 2½ uur spelen in de partij naar zich toe te trekken. Een mooi resultaat. Aan het bord waar Jannie Russchen tegen Teije Smedinga speelde, was enig dierenleed te bespeuren toen eerstgenoemde zomaar haar paard liet oppeuzelen. Teije liet zich het hapje goed smaken en Jannie kon opgeven. Henk Kouwenberg overrompelde met de zwarte stukken Frits Bosman. Henk liet weer even zien dat hij een geduchte tegenstander is en zichzelf met een 24e plaats te kort doet. Cees Hageman kreeg tegen Kees Duisterwinkel al snel een toren meer en sloot deze testcase af met een snelle overwinning. Arend van der Burgh hield Peter Slaman in bedwang. De heren tekenden de vrede na een partij met wisselende kansen. Arnout Wegerif verzuimde tegen Frans van Doorn een gewonnen eindspel te verzilveren en accepteerde met een pion minder maar al te graag het remiseaanbod van Frans.

In de 15e ronde van de interne competitie hebben Lieuwe Boskma en Tom Visser hun achterstand op koploper Ward Romeijnders verkleind. Tom deed goede zaken door directe concurrent Johan Zwanepol te verslaan. Hij speelde een goede, degelijke partij die hij bekroonde met de verovering van een vijandelijk paard. Lieuwe won van Theo Wolthekker. Dat was een lesje in positioneel schaken. Theo zocht, zoals hij gewend is, naar mogelijkheden op de koningsvleugel. De actie was echter op de damevleugel en toen Theo daar zijn verdediging even niet op orde had, veroverde Lieuwe een pion en drongen zijn paarden met vernietigend effect Theo’s stelling binnen. De partij tussen Peter Slaman en Ruurd Kunnen ging lange tijd gelijk op, totdat Peter een vorkje over het hoofd zag en een toren moest inleveren. Ondanks dit ongelukje lijkt Peter steeds beter op dreef te komen en hij gaat ongetwijfeld nog een rol van betekenis spelen. Jeppe Teensma weerstond de koningsaanval van Henk van Bemmel, waar Henk achteraf zeer ontevreden over was. Jeppe heeft echter goed verdedigd en blijft in de race om de hoogste plaatsen in de B-groep.
In de B- en C-groep gaan Arnold Meijster en Jan Duisterwinkel aan de leiding. In de algemene rangschikking nemen zij een zeer eervolle zesde en zevende plaats in. Omdat de meeste B-spelers met het tweede team tegen ESG speelden, is er in deze groep weinig veranderd. Arend van der Burgh steeg een paar punten door in gezwinde vaart met twee verbonden vrije centrumpionnen door de stelling van Cees Hageman te walsen.
Een interessante partij werd ook gespeeld door Kees Duisterwinkel en Frans van Doorn. Frans verloor in het vroege middenspel een stuk, maar kreeg daar twee pionnen voor terug. Nog belangrijker: hij veroverde het initiatief. Na spannende ontwikkelingen eindigde de partij in remise. Henk Kouwenberg neemt een positie op de ranglijst in die geen recht doet zijn aan zijn schaakcapaciteiten. Tegen Tije Smedinga heeft hij een stap in opwaartse richting gezet. Bob van Maanen versloeg Dirkjan Korenhof en Arnout Wegerif won van Leen van der Heiden.

Ons eerste team heeft in de hoofdklasse A van de NOSBO gelijk gespeeld tegen Groninger Combinatie 2. Eindelijk is na vier ronden het eerste matchpunt binnengehaald. Het was een evenwichtige strijd in het Jannes van der Wal Denksportcentrum. De mee- en tegenvallers hielden elkaar netjes in evenwicht. Aan het eerste bord won Ward Romeijnders vrij gemakkelijk nadat hij de openingsfase, waarin zijn tegenstander een specialist is, goed was doorgekomen. Theo Wolthekker ontfutselde zijn tegenstander op eenvoudige wijze een stuk en het punt. Tegenover deze twee winstpartijen stonden verliespartijen van Menno Keizer en Jeppe Teensma aan de twee laagste borden. Menno werd in een hem onbekende openingsvariant overrompeld. Jeppe leek lange tijd stand te houden tegen een sterkere tegenstander, maar kon dit helaas niet tot het einde van de partij volhouden. Ruurd Kunnen, Tom Visser, Lieuwe Boskma en Henk van Bemmel behaalden remise. De remise van Tom was een teleurstelling. Tom was met een stuk meer uit allerlei tactische schermutselingen tevoorschijn gekomen. Het enige wat hem nog te doen stond was een opgerukte, maar in principe ongevaarlijke vrijpion van zijn tegenstander onschadelijk te maken. Een peulenschilletje dacht ook Tom, maar toch liet hij op het allerlaatste moment, toen de concentratie iets was afgenomen en de spanning van de naderende tijdcontrole was gestegen, zijn tegenstander met eeuwig schaak ontsnappen.

'n Bok in Eén

Zo omschreef Lieuwe de blunder van Tom Visser tegen Theo Wolthekker toen eerst genoemde zijn paard zo maar weg gaf en kon opgeven. Ja zo gaat het, niet voor iedereen is het schaakjaar even florissant gestart.

Maar ook Lieuwe tastte tegen Johan Zwanepol goed mis toen hij een vrij voor de hand liggende verdedigingszet niet deed, na een gelijk opgaande strijd. Johan zocht al snel met de witte stukken de aanval en Lieuwe wist zich lang goed te verdedigen. Na de genoemde verdedigingsfout ging het snel bergafwaards met Lieuwe's positie en trok Johan aan het langst eind. Hierdoor is hij opgeklommen naar de derde plaats. Lieuwe houdt ondanks dit verlies zijn tweede plek en zonder zelf te spelen blijft Ward de ranglijst aanvoeren.

In de partij van Theo Wolthekker en Tom Visser viel veel te genieten van allerlei taktische en positionele wendingen. De afloop is bekend. Tom is nu vierde in het klassement en Theo is opgeklommen naar de zesde plaats.

Henk van Bemmel speelde een sterke partij tegen Ruurd Kunnen. Hij offerde zelfs een dame tegen een toren om een vrijpion naar het promotieveld te brengen. Ruurd zocht en vond een geitenpaadje naar remise. Daar had Henk niet meer op gerekend. Met minder dan één minuut op de klok werd hij zo verrast dat hij in een verloren stelling verzeild raakte.

Jan Duisterwinkel speelde een solide remise tegen Arnold Meijster nadat Jan de door hem gevreesde openingstrucs van zijn tegenstander had weten te omzeilen. Arnold blijft hier door op de zevende plaats als best geplaatste B-speler en Jan is met zijn zeer verdienstelijke achtste plaats veruit de beste C-speler.

Derk Holman, onze nestor, liet met een prachtig opgezette en goed berekende aanval zijn tegenstander Bob van Maanen in het zand bijten. Dirkjan Korenhof wilde tegen Cees Hageman meer dan zijn stelling kon verdragen. Er vielen gaten in zijn verdediging en Hageman strafte dit bekwaam af.

Jeppe Teensma kwam tegen Arend van der Burgh al vroeg veel beter te staan. Arend wist zich goed te verweren door voortdurend dreigingen te scheppen en de stelling te compliceren. Jeppe miste enkele goede mogelijkheden tot winst maar wist uiteindelijk met een vrijpion meer de partij te winnen.

Jannie Russchen liet zich tegen Leen van der Heiden de kaas van het brood eten door zomaar in een veel betere stelling haar dame weg te geven. Olaus Diebrink profiteerde bekwaam van een grove verdedigingsfout van Frans van Doorn en Kees Duisterwinkel wist met aanvallend spel Frits Bosman op remise te houden.

Ward Romeijnders is herfstkampioen geworden. In de laatste ronde voor het kerstreces speelde hijzelf niet. De achtervolgers konden daardoor dichterbij komen, maar net niet genoeg.
Het competitiesysteem bepaalt dat je punten krijgt als je niet speelt. Het is zelfs zo dat hoe hoger je staat, hoe meer “afwezigheidspunten” je krijgt. Sommige mensen vinden dat raar. Het alternatief, geen punten bij afwezigheid, is echter niet bevredigend, omdat afwezigheid dan gelijk zou staan aan verlies. Daarom hebben we afgesproken dat je 1/3 van je waardering (kolom “wrde” in de ranglijst) krijgt bijgeschreven als je hebt afgezegd, en 2/3 als je niet kon spelen omdat je voor de club op pad was. Het gevolg is dat je iemand die afwezig is, niet snel inhaalt. Degenen die nu razend geïnteresseerd zijn geraakt in het competitiesysteem, verwijs ik naar de afdeling “Info voor leden” op deze website.
Ward was er dus niet (met goede reden), en Lieuwe Boskma en Tom Visser hadden daardoor de kans om dichterbij te komen. Lieuwe won een spannende partij van Menno Keizer. Menno heeft een paar weken niet intern gespeeld, maar dat was niet te merken. Lieuwe offerde een pionnetje in het Scandinavisch, een gevaarlijke variant als je dat pionnetje probeert te houden. Menno gaf het wijselijk terug en kreeg een veelbelovende stelling. De strijd ging op en neer totdat Menno in een eindspel met gelijke lopers en een pion minder zijn pionnen op de verkeerde kleur liet staan. Maar of hij de partij had kunnen redden, weet ik niet. Lieuwe staat nu een fractie achter Ward op de tweede plaats. Ook Tom heeft nog maar een kleine achterstand. Hij versloeg Jan Duisterwinkel die lange tijd goed stand hield, maar ten onder ging aan een vrijpion op de zevende rij. De komende weken zal de strijd om de koppositie vooral tussen Ward, Lieuwe en Tom gaan.
In de stand in de B- en C-groep is niets veranderd. Arnold Meijster blijft de B-groep aanvoeren. Ale Bakker zag zijn achterstand groter worden door verlies tegen Ruurd Kunnen. Ook Jeppe Teensma kwam niet dichterbij. Hij ging in de slotfase van zijn partij tegen Johan Zwanepol aan de spanning ten onder. En hij stond zo goed … Johan had nog maar een minuut. Ervaren als hij is, raakte hij niet in paniek, maar deed geconcentreerd en in een vlot tempo zijn zetten. Doordat hij er met elke zet tien seconden bij kreeg, bleef zijn klok steeds op ongeveer een minuut staan. Jeppe bood remise aan, herhaalde dat aanbod nog maar eens, want misschien had Johan het niet gehoord, en hij veroverde zelfs een pion. Maar Johan bleef kleine en grotere dreigingen creëren. Je zag Jeppe kapot gaan. De stelling ging open en Johan sneed er met zijn loper op de lange diagonaal dwars doorheen. Een indrukwekkende winstpartij.
Jan Duisterwinkel blijft, ondanks zijn nederlaag tegen Tom Visser, ruim aan de leiding bij de C-spelers. Zijn naaste achtervolgers, Jan Pezij en Peter Slaman, speelden tegen elkaar. Deze heren doen het de laatste weken erg goed en het beloofde een spannende partij te worden. Jan en Peter bleken tegen elkaar opgewassen. Hoewel de partij zeker niet saai was, hielden zij elkaar perfect in evenwicht.
Ach, er was weer zoveel te zien. Zoals de partij tussen de twee beste aanvalspelers van de club, Dick Dalmolen en Theo Wolthekker. Ze probeerden het wel, maar tegelijkertijd hielden ze beiden de deur dicht. De beste aanvallers zijn de beste verdedigers. Het was een raar gezicht om Theo zonder dame te zien spelen. Remise was het logische resultaat. En dan was er de partij tussen Bob van Maanen en Jan Willem van der Kouwe. De kansen waren over en weer waren gegaan en in het eindspel dat daarna ontstond had Jan Willem een dame en een toren en Bob een dame en drie verbonden vijpionnen. Het werd remise door eeuwig schaak. Het leek Jan Willem verstandig geen ijzer met handen te willen breken, maar als hij geen schaak was blijven geven, had Bob het wel gedaan.

Terwijl de mannen van het tweede helemaal naar Valthermond waren gegaan om daar een stevige overwinning te boeken, heerste er in ons Trefpunt een rustige en gelaten sfeer. De geldkist was zoek, zodat we onze consumpties niet konden betalen, maar omdat de sleutel van de drankenkast in het geldkistje zat, waren de alcoholica niet bereikbaar, zodat het consumptiepeil, en dus ook het besteedde bedrag, niet die gigantische hoogten bereikten als we gewend zijn.
Dus werd er flink geschaakt. Zelf heb daar overigens niet erg veel van meegemaakt. De opening van mijn partij tegen Theo Wolthekker is min of meer buiten mijn actieve bewustzijn verlopen, en ik werd pas wakker toen Theo met een paar geniale zetten mijn koning mat zette. “Jij kwam niet goed uit de opening”, onderwees Theo, “jouw stukken konden nergens naar toe. Daardoor had ik vrij spel op de koningsvleugel”. Daar had-ie groot gelijk in. Zijn 17e zet was geniaal en de 20e was ook heel sterk: mat of dameverlies. Voor Theo was dit een welkome overwinning die de bittere smaak van zijn nederlaag in de NOSBO-wedstrijd tegen Middelstum enigszins verdreef. Hij kan het wel! Zelf kon ik even geen schaakstuk meer zien en ik ben naar huis gegaan om naar een aflevering van Midsummer Murders te kijken. Of een andere politieserie - daar wil ik vanaf zijn. Hierdoor heb ik wel veel moois gemist.
Hoewel, mooi? Dat hangt er sterk van af aan welke kant van het bord je zit. Collega Frans van Doorn speelde een goede partij tegen Tom Visser. Hij kwam voordelig uit de opening. Maar Tom verdedigde zich heftig en het ging lange tijd gelijk op, totdat Frans omstreeks de 30e zet werd afgeleid, een blunder maakte en verloor. Welk moois heb ik gemist, Frans?
Peter Slaman hield Johan Zwanepol op remise. Dat mag een verrassing worden genoemd. Johan kan vast precies uitleggen waar hij het beter had kunnen doen, maar alle lof voor Peter. Hij heeft in september het clubschaken weer opgepakt en zijn resultaten vertonen een stijgende lijn. In de eerste drie ronden verloor hij, toen volgden drie remises en daarna vier overwinningen. En nu dus remise tegen Johan. De gevestigde orde houdt zijn hart vast: waar houdt dat op?
De drie koplopers hebben gewonnen. Tom Visser heb ik al genoemd. Ward Romeijnders versloeg Henk van Bemmel en Lieuwe Boskma was te sterk voor Jan Pezij. Ward gaat nu aan de leiding, Lieuwe is tweede en Tom derde. Dan een tijdje niets en daarna Johan en Henk. De rest van de A-spelers volgt op eerbiedige afstand.

De koplopers in de B-groep speelden allen in Valthermond, zodat daar niets is veranderd. Arnold Meijster blijft eerste. Jan Duisterwinkel die de hoogst geplaatste C-spelers was, deed ook mee met het tweede en is nog steeds de hoogst geplaatste C-speler. Door de nederlagen van Frans van Doorn en Jan Pezij is zijn positie verder verbeterd.

Jeppe Teensma drukte Frits Bosman geleidelijk van het bord. Arnout Wegeriff speelde sterk tegen Cees Hageman en wist een remise uit het vuur te slepen. We waren blij Derk Holman weer aan het bord te zien. Jannie Russchen vond het ook leuk, hoewel zij het slachtoffer werd van de nog steeds goed spelende nestor van de club. De partij tussen Jan Willem van der Kouwe en Tije Smedinga eindigde na spannende strijd in remise. Kees Duisterwinkel toonde zijn talent tegen Bob van Maanen.

O ja, nog even dit: het tweede staat nu tweede in de NOSBO. Dat geeft een fijn gevoel na het rampjaar 17/18.