Het was een beetje een tamme schaakavond, de 11e ronde. Van de negen partijen eindigden maar liefst vijf in remise. Tom Visser bleef zonder te spelen onbedreigd aan de leiding. De nummers twee en drie, Johan Zwanepol en Jan van Spijker, hielden elkaar in evenwicht en ook Arend van der Burgh, de nummer vier, speelde remise tegen Jan Pezij, die zesde stond. Aan de vreedzame afloop van deze partijen was echter het een en ander vooraf gegaan. Jan van Spijker had tijdens de partij waarschijnlijk op meer gehoopt. Hij had een veelbelovende aanval waarvan het thema in een recente rQ-column aan de orde was geweest. Johan zag dat natuurlijk en vond de enige uitweg. Door het goede tegenspel en door een concentratieverstoring raakte Jan het spoor bijster. Hij mocht uiteindelijk tevreden zijn met remise omdat Johan in tijdnood een pionwinst over het hoofd zag. Ook Arend haalde opgelucht adem toen zijn partij tegen Pezij onbeslist was geëindigd. Jan had een gunstige afruil waarbij hij twee lopers tegen een toren had overgehouden, over het hoofd gezien.
Tom en Johan hebben een aanzienlijke voorsprong opgebouwd op een groep van zeven, waarin de onderlinge verschillen klein zijn. Van deze groep wonnen alleen Henk van Bemmel en Ruurd Kunnen. Henk stond tegen Dick Dalmolen volgens beide spelers slecht tot verloren, totdat Dick “een mooie gemenigheid” over het hoofd zag. Ruurd won van Jeppe Teensma met een klassieke koningsaanval.
Lager op de ranglijst leverde Jan Willem van der Kouwe een goede prestatie door remise te spelen tegen Kees Duisterwinkel. Jannie Russchen speelde goed tegen Jan Duisterwinkel, maar liep steeds achter de feiten aan doordat ze in de beginfase te aarzelend was geweest. De remise van Arnold Meijster en Cees Hageman kwam tot stand na een lange, intens beleefde partij.

In de tiende ronde waren drie partijen van belang voor de top van de ranglijst. Doordat Tom Visser afwezig was, hadden zijn achtervolgers een kans om dichterbij te komen. Johan Zwanepol, de nummer twee, slaagde daar inderdaad in, maar het kostte hem veel zweetdruppels. Arend van der Burgh, vorige week nog de bedwinger van Tom, nam brutaal het initiatief na onnauwkeurig spel van Johan in de opening. Maar, zoals al vaker opgemerkt, het winnen van een gewonnen stelling is soms moeilijker dan het bereiken ervan. Plotseling ging het bij Arend van kwaad tot erger en uiteindelijk moest hij het punt bij Johan inleveren. De naaste belagers van Arend, Ruurd Kunnen en Jan Pezij, konden niet profiteren. Jan kwam tegen Lieuwe Boskma slecht uit de opening en kreeg geen kans. Ruurd trof Ward Romeijnders, die nog maar weinig had gespeeld, maar wel ongeslagen was. Het werd een boeiende partij, waarin Ruurd in het eindspel een goede kans op remise miste. Lieuwe en Ward zijn na deze uitslagen de runners-up. Zij bezetten nu respectievelijk de 5e en de 7e plaats.
Ook lager op de ranglijst wordt volop strijd geleverd. Cees Hageman behaalde een mooie overwinning in een ingewikkelde partij tegen Kees Duisterwinkel. Jeppe Teensma hield Dick Dalmolen op remise. Jan Willem van der Kouwe scoorde tegen Jannie Russchen zijn eerste overwinning van het seizoen.

De negende ronde liet confrontaties tussen de koplopers zien. Tom Visser kwam niet verder dan remise tegen Arend van der Burgh die na afloop te kennen gaf dat het een degelijke, maar nogal saaie partij was geweest. Jan Pezij werd hardhandig opzij gezet door Johan Zwanepol. Voor Tom was dit het eerste puntverlies van het seizoen. Hoewel zijn voorsprong is geslonken, blijft hij ruim aan de leiding gaan. De voorsprong van Johan op nummer drie is flink gegroeid. Arend en de afwezige Jan van Spijker bezetten de derde en vierde plaats met een vrijwel gelijk aantal punten. Jan Pezij is naar plek vijf gezakt. Ook Ruurd Kunnen en Lieuwe Boskma kwamen niet dichterbij. Hun onderlinge partij eindigde onbeslist. Ale Bakker is tot de top tien doorgedrongen na winst op Arnold Meijster. Arnold plaatste een speculatief kwaliteitsoffer op f7, maar dat pakte niet goed uit. Ale nam het initiatief over en kwam gewonnen te staan. Maar het winnen van een gewonnen stelling is niet altijd gemakkelijk. Het kostte Ale ruim twintig zetten om het punt binnen te halen. Arnold moest daar nog het hardst om lachen: “Zolang jij niet wint, speel ik door”. Na geruime tijd afwezig te zijn geweest, zat ook Ward Romeijnders weer achter het bord. Teije Smedinga was zijn tegenstander en hij moest ondervinden dat Ward nog niets aan speelsterkte had ingeboet. Bob van Maanen en Derk Holman speelden een spannende partij die in remise eindigde. Voor het begin van de ronde werd gecontroleerd op QR-code. De aanwezigen lieten het gelaten over zich heengaan. Het is van overheidswege verplicht gesteld en de meesten voelen zich er ook wel veiliger bij.

Tom Visser is bezig met een indrukwekkende reeks. In de 8e ronde van de competitie versloeg hij nummer twee op de ranglijst, Johan Zwanepol. Het was zijn zesde opeenvolgende winstpartij. Al vroeg in het seizoen heeft Tom een grote voorsprong heeft opgebouwd. Niet alleen is zijn score indrukwekkend, ook de manier waarop hij zijn partijen wint dwingt grote bewondering af. Hij schrikt niet terug voor lange partijen en het lukt hem daarin zijn tegenstanders voortdurend onder druk te houden. Tot nu toe zijn zij allen bezweken. Ook het spel van Jan Pezij is bewonderenswaardig. Jan is ingedeeld in de C-categorie, maar na winst op Mark Hoogendijk bezet hij de derde plaats in het klassement. Daarin is hij Jan van Spijker gepasseerd. Evenals Tom is Jan Pezij niet bang voor lange partijen. Hij onderkent vroeg mogelijke gevaren en benut de kansen die zich voordoen.
De vijfde plaats wordt ingenomen door Arend van der Burgh. Hij zorgde voor een verrassing door van Henk van Bemmel te winnen vanuit een stelling die volgens sommige omstanders gunstig was voor Henk.
Sommige spelers lijken na de coronapauze beter te spelen dan ervoor. Jan Pezij en Jan van Spijker zijn daarvan voorbeelden. Ook Jannie Russchen is sterker geworden. Zij scoorde haar eerste winstpartij van het seizoen.

Het was in meerdere opzichten een gedenkwaardige ronde, de zevende van de interne competitie. De opkomst was meer dan goed, maar iedereen voelde de onaangename dreiging van nieuwe beperkende maatregelen. Het bestuur doet wat het kan om de competitie doorgang te laten vinden. Het heeft zelfs advies van het NOC*NSF ingewonnen. In afwachting van wat komen gaat, werd op elf borden strijd geleverd. Het lot, in dit geval het digitale indelingsprogramma, had vier bestuursleden tegenover elkaar gezet. Voorzitter Arend van der Burgh liet zien wie de baas was door onnauwkeurig spel van wedstrijdleider Jan Duisterwinkel af te straffen. De secretaris en de penningmeester hielden het op remise. Henk van Bemmel leek ontevreden over de afloop van de partij, maar Mark Hoogendijk lachte zuinigjes, zoals zijn functie vereist, en vond dat het wel goed was. Het meeste bekijks trokken de partijen die het langst duurden. De remise tussen Bob van Maanen en Kees Duisterwinkel lokte nogal wat commentaar van de omstanders uit, vanwege een al dan niet correct schijnoffer dat in de eindstelling mogelijk was. Bob en Kees prezen zich gelukkig dat zij er niet aan waren begonnen. Menno Keizer was tegen Johan Zwanepol geweldig op dreef. Met een kwaliteit meer en een toren die ver in de vijandelijke linies was binnengedrongen, leek de winst nabij. Menno verzuimde echter door te pakken en zoals zo vaak, viel de beslissing toen aan de andere kant. Hij mJohan Z en Menno K aakte een fout en Johan sloeg onverbiddelijk toe. Als laatsten waren Jan Pezij en Tom Vissers bezig, de nummers één en drie in de rangschikking. Wie had gedacht dat Jan tegen de meervoudige voormalig clubkampioen geen kans zou hebben, kwam bedrogen uit. Hij verweerde zich als een leeuw en had zelfs de betere stelling. Pas in de laatste fase, toen de overgebleven bedenktijd gering was en de spanning hoog, bezweek hij.
Het resultaat van deze ronde is dat Tom zijn leidende positie heeft versterkt. Johan staat nu tweede en Jan is gezakt naar de vijfde plaats.

 

 

Het is Jan van Spijker niet gelukt zijn leidende positie te behouden. In de zesde ronde moest hij het onderspit delven tegen Tom Visser, die nu de klassementsaanvoerder is. Tom is momenteel in topvorm. Hij speelt een zeer degelijk soort schaak waarin gezond verstand en gewone, goede, sterke zetten het winnen van avontuur en spektakel. Het is een open vraag wie hem dit seizoen naar de kroon kan steken. Lieuwe Boskma, de laatste clubkampioen vòòr de coronacrisis, zal dat waarschijnlijk niet zijn. Tegen Dick Dalmolen beging hij een fatale blunder die hem de partij kostte. Op de ranglijst neemt hij de 17e plaats in en staat het laagst van alle A-spelers. Ook Ruurd Kunnen kan geen potten breken. Hij verloor voor de derde keer op rij, ditmaal van Johan Zwanepol. Net als Lieuwe blunderde hij in remisestand, maar het was wel een leerzame blunder.

Zwart Zwanepol Kunnenlaatste zet was 45…Ke4-d5. Wit maakte het af met de krachtzet 46. Tb5† en zwart gaf op. Als hij de toren slaat promoveert de pion. Na 45…Kd3 was het remise geweest.

 

 

 

 

De krachtsverhoudingen lijken op de kop te zijn gezet. Jan Pezij zette weer een puike prestatie neer door remise te spelen tegen Henk van Bemmel. Met Jan van Spijker en Jan Pezij worden de 2e en 3e plaats bezet door spelers uit de B- en C-groep. Ook Menno Keizer doet het met een zesde plaats opmerkelijk goed. 

Maar liefst 25 spelers traden afgelopen maandagavond aan voor de eerste ronde van de rapidcompetitie. Onder hen vier gastspelers van Schaakclub Leek.

Derk en Pieter 4

Derk Holman vs Pieter Doller, de nieuwe voorzitter van Sc Leek

Lieuwe Boskma gaat na vier ronden aan kop met een 100% score. Hij wordt op een half punt gevolgd door Jan van Spijker en Ruurd Kunnen. Ook Jan Duisterwinkel en Johan Zwanepol waren goed op dreef en hebben beiden 3 punten.

 

 

In de vijfde ronde werden er weer interessante partijen gespeeld. Zo wilde Ruurd Kunnen Tom Visser verrassen met een nieuwe openingsvariant. Is dat nu wel zo verstandig tegen iemand die in bloedvorm is? Het antwoord laat zich raden. Tom wist al snel de variant te weerleggen en toen Ruurd ook nog een remisemogelijkheid miste, kon Tom tevreden met zijn derde winst op rij en een tweede plaats in het klassement, huiswaarts keren.

En Jan van Spijker dan? Nu, die kreeg een overwegende stelling met de witte stukken tegen Henk van Bemmel. Dit leverde Jan in het eindspel een pion meer op. Zijn koning stond echter te ver weg van zijn opgerukte pionnen om winst te kunnen forceren. Henk was vanzelfsprekend het meest gelukkig met de remise. Maar Jan, nota bene een B-speler, blijft de ranglijst aanvoeren en van Henk zien we op een goede vierde plaats staan.

Met zijn derde plaats na 5 ronden is Jan Pezij de grote verrassing tot nu toe. Als C-speler met zwart winnen van Ale Bakker, een A-speler, is een knappe prestatie. Het leverde Jan zijn derde overwinning in 4 partijen op.

 Aan de bliksemstart van Kees Duisterwinkel lijkt een einde te zijn gekomen. Al snel kreeg zijn tegenstander Johan Zwanepol een groot positioneel overwicht dat hij bekwaam afrondde. “Kan ik eindelijk weer tegen de minder sterken spelen” verzuchtte Kees tegen zijn broer Jan die nu twee plaatsen boven hem staat na een vlotte overwinning op Jan Arie Stokhorst.

 Als fervent paardenliefhebster bestormde Jannie Russchen met haar cavalerie de zwarte veste van Frans van Doorn. Een paar slordige zetten brachten haar materieel in het nadeel en toen de paarden onder druk moesten werden geruild bleef ze achter met een verdediging van los zand. Helaas werd haar aanval weer niet beloond maar de partij was vanwege de spanning al een beloning op zich.

Lieuwe Boskma boekte tegen Bob van Maanen zijn tweede zegen waarbij vermeld dient te worden dat van Maanen lang goed tegenspel bood maar het moest afleggen tegen de routine en de positionele kennis van Boskma. Zal zijn dertiende plaats in de rangschikking hem nog meer geluk brengen? We gaan het zien.

 Tegen een degelijk spelende Menno Keizer overspeelde Theo Wolthekker zijn hand. Aanvallen prima maar kijk ook naar kansen van je tegenstander en die waren er genoeg. Menno had er niet veel nodig om de partij te winnen en op te klimmen naar de zevende plaats als tweede beste B- speler.

Dick Dalmolen wist de openingskennis van Arnold Meijster te weerstaan en sleepte er een nette remise uit na zich goed te hebben verdedigd.

Cees Hageman heeft tot nu toe sterke tegenstanders moeten bestrijden zo ook deze keer. Teije Smedinga was hem na een moeilijke positionele partij uiteindelijk de baas.

Met de witte stukken toverde Jan Willem van der Kouwe, Arnout Wegerif een stelling vol tactische wendingen voor. Dat Jan Willem aan het eind van de avond in een betere zo niet gewonnen stelling remise overeen kwam met Arnout getuigt van een onbaatzuchtige instelling. De schoonheid won van het gewin.

Met zwart wist Jan Duisterwinkel tegen Jan-Arie Stokhorst al snel de winst te grijpen om zo het minder sterke spel van de week daarvoor snel te vergeten.

De competitie loopt weer als vanouds, wat een plezier!

 

 

Het door de schrijvers van dit verslag met spanning tegemoet geziene duel om de eerste plaats in de interne competitie van Schaakclub Roden tussen Ruurd Kunnen en Jan van Spijker, eindigde onverwachts in een nederlaag voor Ruurd. Na 20 zetten kwam hij een stuk voor te staan maar moest de rug wel rechten omdat van Spijker met zijn centrumpionnen vervaarlijk oprukte. Ruurd wist in eerste instantie het gevaar te bezweren maar trapte in een vrij opzichtig valletje dat hem de partij kostte. Hoe hard kan het zijn als schaakblindheid je overvalt! Overigens een knappe prestatie van Jan die koel zijn kansen benut en na vier ronden, nota bene als B-speler, ongedeeld met vier punten uit vier partijen op de eerste plaats staat.
Henk van Bemmel was zijn nederlaag uit de vorige ronde al weer vergeten en toog tegen een sterk spelende Kees Duisterwinkel onverschrokken ten aanval. Dit leverde hem met de witte stukken een keurige overwinning op. Tom Visser wist met goed positioneel spel Dick Dalmolen te verslaan en hetzelfde kan worden gezegd van Johan Zwanepol die Bob van Maanen steeds meer onder druk zette en uiteindelijk met stukwinst de partij naar zich toe trok.
Verrassend was het resultaat van Jan Willem van der Kouwe, Hij zette een sterke aanval op tegen Jeppe Teensma die maar ternauwernood het hoofd boven water kon houden. Het lukte hem uiteindelijk en de partij werd remise.
Een andere verrassing was de remise van Mark Hoogendijk tegen een als vanouds aanvallend spelende Theo Wolhekker. Die zag zowaar een winnende variant over het hoofd en moest in een wat teleurstellende remise berusten. Mark is deze competitie beter op dreef dan vroeger.
Lieuwe Boskma is zijn opmars naar een hogere klassering overtuigend gestart met een afgetekende overwinning op Cees Hageman.
Tegen de Nimzowitsch-verdediging van Teije Smedinga hield Frans van Doorn spelend met de witte stukken zich bijna foutloos op de been en de spelers kwamen tegen half twaalf remise overeen.
Jannie Russchen zag zoals wel vaker een aanval niet beloond. Met wit wist Arnout Wegerif de bakens te verzetten en de partij met een prachtig mat in zijn voordeel te beslissen.
Helaas kon Derk Holman aan zijn overtuigende overwinning in ronde drie geen vervolg geven.
Met de zwarte stukken was Menno Keizer hem te slim af.
Het overtuigende spel van weleer is Jan Duisterwinkel even ontvallen. Tegen Ale Bakker liet hij zich wat te makkelijk de kaas van het brood eten. De combinatie wedstrijdleider en wedstrijdspeler is niet altijd even ideaal.

We hebben dit seizoen weer een geweldige start gehad en merken dat iedereen weer geniet van het in levende lijve tegen elkaar kunnen spelen met alle emotie, grappen, teleurstellingen en de gezellige nazit. We vormen een leuk clubje met elkaar.

Henk van Bemmel heeft maar kort mogen genieten van de koppositie bij Schaakclub Roden. Na een kort maar hevig gevecht met Ruurd Kunnen verloor hij een paard. Het beest werd aangevallen door een pionnetje en hoewel het midden op het bord stond, kon het nergens heen vluchten. Ruurd kwam door deze overwinning aan de leiding, waar hij gezelschap heeft van Jan van Spijker. In zijn partij tegen Arnold Meijster kwam het aan op goed rekenen en daarin was de zakenman maandag gehaaider dan de academicus.
Na drie ronden kan er nog weinig zinnigs worden gezegd over het kampioenschap. De eerste schermutselingen zijn geweest en wie nu achterop raakt, krijgt nog genoeg kansen op herstel. Zo mag ex-kampioen Lieuwe Boskma niet worden afgeschreven, ondanks een slechte seizoenstart. Nadat Ward Romeijnders hem in de vorige ronde te slim af was geweest, bezorgde Mark Hogendijk hem nu in recordtijd zijn tweede achtereenvolgende nederlaag. Eigenlijk was er na acht zetten niets aan de hand, behalve dat Lieuwe “vergat” dat hij zijn dame even moest wegzetten, omdat zij werd aangevallen. Titelfavoriet Tom Visser speelde pas zijn eerste partij van het seizoen en won overtuigend van Cees Hageman. Ook Jan Pezij maakt een sterke indruk. Dit keer versloeg hij Menno Keizer, die na een paar jaar afwezigheid op het oude nest is teruggekeerd.
De derde ronde was vooral een avond van stevige gevechten. Johan Zwanepol en Jan Duisterwinkel waren het langst bezig. Johan kwam een stuk voor, maar moest daarvoor een paar pionnen inleveren. Lastig voor hem was ook dat zijn tegenstander in de aanval was. De klok tikte onverbiddelijk naar het einde en de spanning steeg snel. Waarschijnlijk was het daardoor dat Jan een paar keer de winnende afwikkeling niet zag. In arren moede bood hij toen maar remise aan, een genereus aanbod dat Johan niet kon weigeren.