Na de twaalfde ronde heeft Tom Visser de koppositie weer overgenomen. Dit ging bepaald niet vanzelf. Na een zwaar gevecht tegen Jeppe Teensma kreeg Tom een eindspel met twee pionnen meer op het bord. Dat was voor Jeppe teveel, zeker toen hij zijn toren verspeelde. Een punt voor Tom en doordat Lieuwe Boskma verloor ook weer de eerste plaats. Maar het verschil met de nummers 2, 3 en 4, Ward Romeijnders, Ger Battjes en Lieuwe , is zeer gering zodat er eigenlijk sprake is van vier spelers aan kop.
Tja, Lieuwe zakte van plaats 1 naar plaats 4. Daar was Ruurd Kunnen voor verantwoordelijk. Het was Lieuwes avond niet. Hij speelde wat ongeïnspireerd en in het vroege middenspel maakte hij een paar positionele fouten waar Ruurd doortastend op reageerde. Na een vernietigend schijnoffer op de 22e zet hield Lieuwe het voor gezien. Ger Battjes kent een sterke periode. Hij won tegen Johan Zwanepol in de opening een pion. De partij ging daarna gelijk op, maar toen het eindspel aanbrak, had Ger nog steeds dat ene pionnetje meer. Op leerzame wijze zette hij het kleinood om in winst. Een knappe prestatie.
Theo Wolthekker kreeg met de zwarte stukken alle gelegenheid zich tegen Dick Dalmolen uit te leven in zijn favoriete tactische manoeuvres. Dick is de laatste tijd niet erg op dreef, werd compleet overspeeld en verloor het ene stuk na het andere. Theo staat nu achtste en is Jan van Spijker zeer dicht genaderd als beste B-speler. Arend van der Burgh had na een scherp gespeelde partij tegen Henk Kouwenberg niets te klagen. In een doldrieste stelling die beide spelers kansen bood, miste Henk met wit een eenvoudige verdedigingszet (pion f2-f3) wat meteen tot verlies leidde. Arend stijgt weer tot grote hoogte en is nu als beste C-speler geland op de tiende plaats. Arnout Wegerif en Bob van Maanen speelden een zeer ingewikkelde en spectaculaire partij vol tactische wendingen waarbij een vrijpion van eerst genoemde de doorslag leek te geven. Bob had echter een splijtende aanval waar Arnout niet goed op reageerde. Winst dus voor Bob. Arnold Meijster won vanuit de opening van Jannie Russchen, Frits Bosman speelde rustig zijn kansen afwachtend tegen Jan Pezij. Op het goede moment sloeg Frits toe en won. Leen van der Heiden wist na enkele tactische wendingen met de witte stukken Ab Colly te verslaan. Een leuke interne competitie dit seizoen met vele verrassende uitslagen. Wie wordt er kampioen? Daar valt nu nog niets over te zeggen.

In een spectaculaire finale is Tom Visser in de elfde ronde zijn leiderspositie kwijtgeraakt. Tegen Ger Battjes kwam een razend ingewikkeld middenspel op het bord. Ger had de pionnenmuur voor de koning van Tom gesloopt en bestookte de onbeschermde monarch met zware stukken en een loper. Tom verdedigde zich zo goed hij kon, maar had daarvoor veel tijd nodig. De aanval van Ger leek door te slaan, totdat hij plotseling een toren vergat te dekken. Een vreselijke blunder. Als Tom het stuk zou slaan, stond  hij gewonnen, afgezien van zijn tijdnood. In vliegende tijdnood zag Tom het niet, tot ontsteltenis van de vele watertandende toeschouwers. Zij hadden het allemaal wel gezien. Na deze misgreep was het pleit snel beslecht. Tom zakt naar de derde plaats en Ger is de kopgroep nu dicht genaderd. Lieuwe Boskma is de nieuwe lijstaanvoerder na een leuke tactische overwinning op Theo Wolthekker, die als het ware met eigen wapens werd verslagen. Ward Romeijnders staat tweede. Vanuit een superieur begrip van de Svesjnikov-verdediging overspeelde hij met wit Johan Zwanepol.
Bij de B-spelers heeft Jeppe Teensma de eerste plaats stevig in handen genomen door te winnen van Jan Duisterwinkel. Arend van der Burgh is de hoogst geplaatste C-speler. Hij versloeg Kees Duisterwinkel in een strakke partij.
De hamvraag in deze elfde ronde was of Tom Visser of Arnold Meijster de schlemiel van de avond was. Arnold stond tegen Bob van Maanen zeer goed, misschien zelfs gewonnen, tot het moment dat hij met zijn dame een toren sloeg waarvan hij ten onrechte dacht dat deze niet gedekt was. Kreten van afschuw gingen door de zaal toen Bob Arnolds dame van het bord sloeg. Nog was zijn stelling niet verloren, maar Arnold was zo van slag dat hij kansloos ten onder ging.
Leen van der Heiden heeft dit seizoen nog maar vier partijen gespeeld. In deze ronde haalde hij zijn eerste winstpartij tegen Jannie Russchen. Jan Pezij heeft na enkele jaren afwezigheid het schaken weer opgepakt en Ab Colly moest ondervinden dat hij de kunst nog niet is verleerd. Ook cluboudste Derk Holman blijft een speler om rekening mee te houden. Hij won van Frits Bosman.

De eerste tien roden van de interne competitie zitten erop en hoewel er nog twintig ronden te gaan zijn en er dus nog van alles kan gebeuren, hebben drie spelers een significante voorsprong genomen. Tom Visser staat op de eerste plaats. Tegen Johan Zwanepol kreeg hij na de opening groot ruimtevoordeel waardoor Johans paarden bijna geen bewegingsvrijheid meer hadden. Tom bereidde zorgvuldig een doorbraak voor en toen deze kwam, was het pleit snel beslecht. Kort achter Tom neemt Lieuwe Boskma de tweede plaats in na een gedegen overwinning op Menno Keizer. Ward Romeijnders is derde. Zijn partij tegen Henk van Bemmel werd remise. De achtervolgers worden aangevoerd door Ger Battjes die op fraaie wijze Dick Dalmolen verschalkte.
Theo Wolthekker is de hoogst geplaatste B-speler, vlak voor Jan van Spijker en Jeppe Teensma. Zelf kwam Theo niet in actie, terwijl zijn rivalen tegen elkaar remise speelden. Jan Duisterwinkel kwam iets dichterbij door een goede remise tegen Ruurd Kunnen. In de C-groep deed Henk Kouwenberg goede zaken door Ale Bakker te verslaan. Hierdoor ging hij de afwezige Arend van der Burgh nipt voorbij. Kees Duisterwinkel volgt op korte achterstand dankzij een overwinning op Arnout Wegerif.
In de NOSBO-competitie heeft Roden 2 een stevige nederlaag geleden tegen het tweede van Haren-Oostermoer. De debutant in de eerste klasse ging met 6½-1½ ten onder. Remises werden behaald door Theo Wolthekker, Jan van Spijker en Jeppe Teensma.

Op vrijdag 17 november trokken we naar Haren voor de resterende partijen teggen Haren 2. Twee partijen waren vooruitgespeeld door Jan van Spijker en Jeppe. Deze hadden al twee remises opgeleverd. De avond begon al slecht omdat onze achtste bordspeler helaas niet kwam opdagen.  Daarnaast was de speellocatie ook niet echt gezellig.

Tot halverwege de avond gingen de partijen aardig gelijk op. De hoeveelheden geslagen stukken waren nog precies in evenwicht. Op een bepaald moment hoor ik in mijn ooghoeken de tegenstander van Theo luid aankondigen "j'adoube", waarop Theo quasi verbaasd uitroept "Geeft u nu al op?" (Theo weet donders goed wat j'adoube betekent). Zijn tegenstander zegt "Ik zei j'adoube". "Sorry" zegt Theo "Ik spreek geen Frans". Waarop hij als weerwoord krijgt "Maar je hebt de spelregels toch wel geleerd?". We lagen allemaal in een deuk, en of dat ons concentratievermogen had aangetast weet ik niet, maar vanaf dat moment ging het aardig bergafwaarts.

Als eerste moest Menno, die eerst een aardige stelling op zijn bord getoverd had, de handdoek over de balk gooien. Daarna volgden Olaus en Ale met 0 punten. Theo wist ondanks een lichte achterstand toch nog een remise buiten de wacht te slepen. Als laatste bleef Jan over. Na een slechte opening wist hij de stelling weer enigszins in balans te brengen. Met elk twee torens, een gelijk aantal pionnen, een passieve loper van de tegenstander en een aktief paard voor Jan leken de kansen nog alle kanten op te kunnen gaan. Totdat zijn tegenstander (rating bijna 1700) na een voorbereidend zetje, een toren offerde. Hij kreeg daarvoor een paard terug en gelijk daarna door een pionvork nog een toren. Na nog even gesparteld te hebben moest ook deze partij als verloren worden beschouwd. Na een avond vol (taal)perikelen gingen we toch een beetje  met een kater weer naar huis. Anderhalf punt uit acht partijen is niet echt om over naar huis te gaan.

 

We hebben gewonnen tegen het vijfde team van de “Groninger Combinatie”! 

Hoewel op papier favoriet, moest de winst uit de tenen komen. Pas in de allerlaatste partij, toen de klok al naar de kleine uurtjes kroop, kon Johan Zwanepol het beslissende punt binnenhalen.

De wedstrijd begon slecht voor Roden doordat Dick Dalmolen in een ziedende koningsaanval ten onder ging. Ruurd Kunnen en Tom Visser waren bovendien slecht uit de opening gekomen. Er stond gelukkig wel iets tegenover. Ward Romeijnders slaagde er aan het eerste bord in allerlei vervelende dreiginkjes te neutraliseren. Remise was het resultaat.

Ger Battjes voerde een puik gespeelde partij naar winst. We kwamen weer op achterstand doordat Lieuwe Boskma in een goede stand een stuk verspeelde. Tom Visser trok de stand weer gelijk door een sterk middenspel. Winst van Henk van Bemmel en verlies van Ruurd Kunnen zorgde voor een 3½-3½ stand.

Johan Zwanepol was de hele avond in de aanval. Misschien had hij doortastender moeten zijn, of misschien speelde zijn tegenstander erg inventief, feit was dat de partij in remise dreigde te verzanden. Het tij keerde juist op tijd, toen Zwanepol een vrijpion kon creëren, die niet meer kon worden gestopt. Alle lof voor deze prestatie van Johan; wat een doorzettingsvermogen!

We staan voorlopig tweede in de eerste klasse B. Aan de leiding gaat Lewenborg 2 dat beide wedstrijden heeft gewonnen.

 In de interne competitie veranderde weinig en ging het meer om de amusementswaarde. Hierbij was de partij tussen de gebroeders Jan en Kees Duisterwinkel een trekpleister. Jan won overtuigend. Kees beaamde dat zijn broer weer de sterkere was. In ieder geval had Jan zijn stukken eerder geactiveerd dan zijn broer die wat reactief speelde.

Jan van Spijker speelde met wit een zeer levendige partij tegen Theo, die een aanvallende doch enigszins tochtige stelling op het bord had getoverd. Theo zou het, na afruil van de stukken, tegen een vrijpion van wit moeten afleggen. Daarom probeerde hij de druk op Jan's stelling te vergroten. Jan rekende de stelling goed door en remise was het resultaat.

Jeppe kwam met zwart tegen Henk Kouwenberg sterk uit de opening en wist dit voordeel bekwaam uit te bouwen met de winst als beloning.

Arnold Meister gaf in een volledig gelijkstaand eindspel zomaar een pion weg tegen Arnout Wegerif en teleurgesteld gaf hij zijn partij op. Derk Holman had het vizier tegen Jannie weer op scherp met een overtuigende overwinning als resultaat.

Frans probeerde met wit een aan het bord verzonnen eigen variant op de Grunfeld opening. Deze variant was zo slecht dat Arend de winst heel snel naar zich toe trok.

Ab en Bob waren goed tegen elkaar opgewassen, remise. Jan Pezij kon het niet bolwerken tegen een aanvallend spelende Cees Hageman die met zijn zwarte stukken langzaam een beslissend overwicht creëerde.

 

Drie man op kop, Jan tast in het duister.

 

We hebben de draad van de interne competitie weer opgepakt en hoe! Na een periode van externe wedstrijden en rapidschaak ging het er weer stevig aan toe. Maar één remise in een partij die eigenlijk voor Arnout gewonnen stond.

Na de 8e ronde tekent zich een kopgroep van drie af, bestaande uit: Tom Visser, Lieuwe Boskma en Ward Romeijnders. Alle drie wonnen hun partij.

Ward speelde de partij van de avond door meervoudig kampioen Ger Battjes vanuit de opening te verslaan. Tom speelde een partij rijk aan mogelijkheden en disharmonieën tegen Henk van Bemmel. Henk verslikte zich in een positioneel vraagstuk en werd daarna door Tom kundig van het bord gezet. Lieuwe overrompelde na een moeizaam begin, Jeppe Teensma op de koningsvleugel, en hoe! Alles wat maar enig aanvallend potentieel had stond op Jeppes koning gericht.

Johan Zwanepol is de aanvoerder van de achtervolgende groep. Hij toonde zich de meerdere van Dick Dalmolen die langzaam zijn zwarte koning in positioneel drijfzand zag wegzakken.

Ruurd richt zich moedig op uit een wat donkere periode van zijn schaakloopbaan. Hij zette Arend van der Burgh vanaf de opening onder druk en won uiteindelijk materiaal.

Na zijn zege op Henk Kouwenberg is Theo Wolthekker de hoogstgeplaatste B-speler. Theo knutselde weer een dynamische stelling in elkaar vol valkuilen en Henk koos het verkeerde pad. Ondanks deze nederlaag staat Henk nog steeds op kop bij de C-spelers.

Zoals gememoreerd kwam de enige remise van de avond op naam van Cees Hageman en Arnout Wegerif. Cees was het meest tevreden over deze uitslag.

Ale Bakker moest flink aan de bak om Jannie Russchen van haar vierde overwinning af te houden.

Jannie begint steeds sterker te schaken en is na vier overwinningen gedurende dit seizoen vijf plaatsen gestegen.

Maar oh, oh, welk een drama voltrok zich op het bord van Jan Duisterwinkel. Tegen Menno zette hij zijn witte stukken zeer actief neer en de zwarte stelling leek te bezwijken onder dit aanvallend geweld. Maar nee, als een boemerang keerden alle dreigingen zich nu tegen Jan's witte koning en Jan moest, al tastend in het duister, zijn meerdere in Menno erkennen.

Frits Bosman rondde bekwaam eeen goed opgezette partij tegen Ab Colly af en Leen van der Heiden moest de eer laten aan de met zwart spelende Bob van Maanen die een overwining goed kan gebruiken.