Op vrijdag 18 mei gingen we gongen in Leek. In het Drieprovinciën Gongschaaktoernooi heeft ons team, bestaande uit Arend van der Burgh, Henk van Bemmel, Ale Bakker, Frans van Doorn en Jan Duisterwinkel, de eerste plaats in de B-poule veroverd. Dat leverde een mooie gouden beker op. Jong- en Oud-Leek deelden de tweede plaats. Het eerste team had het in de A-groep moeilijker. Lieuwe Boskma, Ruurd Kunnen, Johan Zwanepol en Theo Wolthekker probeerden een volkomen nieuw rouleringssysteem uit, dat werd gekenmerkt door het ontbreken van iedere systematiek. Het heeft niet mogen baten. Oostermoer, ook wel “de Raspaardjes en Knol” genoemd, en Leek 1, geheel samengesteld uit zittende en voormalige clubkampioenen, waren te sterk. Wij eindigden als derde, voor Groninger Combinatie.
Dit altijd sportieve en gezellige gongtoernooi heeft al een lang traditie. Sommige deelnemers deden al voor de veertigste keer mee.

Vorige week leek het erop dat Ger Battjes het kampioenschap niet meer kon ontgaan. Maar schijn bedriegt. In de voorlaatste ronde speelde Ger remise tegen Jan van Spijker en doordat Ward Romeijnders van Lieuwe Boskma won, zal hun onderlinge partij in de slotronde op 4 juni beslissen over wie er clubkampioen wordt.
Jan haalde tegen Ger het aloude Koningsgambiet van stal. Deze romantische opening beleefde zijn hoogtijdagen in de tijd van het koffiehuisschaak, maar is in het huidige rationalisme op de achtergrond geraakt. Ger bereikte echter niets en remise was een terechte uitslag. Op het belendende bord probeerden de nummers twee en drie te profiteren van de halve misstap van Ger. Ward bestreed Lieuwe’s openingsopzet met het Wolgagambiet dat niet zozeer romantisch is, maar gebaseerd op moderne principes. In een gecompliceerde stelling verloor Lieuwe een stuk en gaf gedesillusioneerd op.
In de B-groep stelde Theo Wolthekker door winst op Arnold Meijster de eerste plaats veilig. Arnold degradeert hierdoor naar de B-groep. Arend van der Burgh veroverde door een slimme afruilcombinatie een stuk en de partij van Jan Duisterwinkel. Door dit resultaat promoveert hij naar de B-groep. Door te verliezen van Ale Bakker degradeert Cees Hageman naar groep C.
Op 4 juni worden de beslissingswedstrijden gespeeld voor de resterende promotie- en degradatieplaatsen. Jan van Spijker speelt om een plaats in de A-groep tegen Menno Keizer, die bij verlies degradeert naar groep B. Henk Kouwenberg mag het op 4 juni opnemen tegen Jan Duisterwinkel om de tweede promotieplaats naar de B-groep. Jan moet vechten om degradatie naar te C-groep te ontlopen.
Ook op de borden waar minder op het spel stond, werden spannende partijen gespeeld. Dirkjan Korenhof versloeg Kees Duisterwinkel. Dirkjan speelt nu een paar maanden op onze vereniging en lijkt iedere ronde beter te worden. Arnout Wegerif is dit seizoen ook in goeden doen. In deze ronde won hij van Derk Holman. Olaus Diebrink liet zien dat zijn speelsterkte weinig te lijden heeft onder zijn veelvuldige afwezigheid. Bob van Maanen werd daar het slachtoffer van. Hogerop in de ranglijst nam Ruurd Kunnen de vierde plaats over van Tom Visser in een rechtstreekse confrontatie. Dick Dalmolen versterkte zijn zesde plaats ten koste van Johan Zwanepol. Jeppe Teensma bevestigde zijn goede vorm met een zege op Henk van Bemmel.

Het was een kalme schaakavond tijdens de 28e ronde van de interne competitie. De kaarten lijken geschud, Ger Battjes wordt kampioen. Hij won op een instructieve manier van de altijd gevaarlijke Theo Wolthekker. Eerst de aanvalskansen van Theo minimaliseren, daarna met een kleine plusje het middenspel in, een pionnetje winnen en vervolgens het voordeel langzaam maar zeker uitbouwen tot winst. Lieuwe Boskma pakte Arnold Meijster op een vergelijkbare manier aan. Arnold ruilde zijn dame tegen een toren en twee lopers, heel inventief, maar hield ontwikkelingsproblemen. Lieuwe dreigde voortdurend op de zevende rij binnen te komen en Arnold kon dat niet voorkomen met een nul tot gevolg. Hoe anders ging het bij Ruurd Kunnen en Ward Romeijnders! Ruurd veroverde al in de opening de dame van Jan Duisterwinkel en Ward liep Menno Keizer in een directe koningsaanval onder de voet. Al met al geen wijzigingen in de stand. Ondanks zijn nederlaag tegen Ger blijft Theo eerste in de B-groep en Arend van der Burgh hield met een remise tegen Ale Bakker zijn kansen op de eerste plaats bij de C-spelers in stand.

Ger Battjes heeft een flinke stap gezet op weg naar het clubkampioenschap. In de 27e ronde bedwong hij Ruurd Kunnen in een moeilijke positionele partij. Ruurd had zich degelijk opgesteld en Ger weinig kansen op voordeel gegeven. Omstreeks de twintigste zet besloot hij initiatief te nemen en offerde daarvoor een kwaliteit. De kansen die ontstonden konden het offer objectief gezien niet rechtvaardigen, maar in de tijdnoodfase deed Ger een paar minder goede zetten waardoor zijn voordeel verloren ging. De partij kreeg een lichtelijk dramatische wending toen Ruurd plotseling zag dat zijn klok nog liep, terwijl Ger nadacht over zijn volgende zet. Hij had bijna geen tijd meer over. Zijn eerste reactie was dat de klok defect was, maar al gauw begreep hij dat hij een enorme fout had begaan door zijn klok niet stevig genoeg in te drukken. Hij raakte uit zijn concentratie en gaf een stuk weg. Na afloop zei Ger verontschuldigend dat hij het ook niet had gezien en daarom niet had gewaarschuwd, maar dat is niet relevant. Het op de juiste wijze indrukken van de klok is de verantwoordelijkheid van de speler zelf. Bovendien is het verboden om tijdens de partij je tegenstander aan te spreken, zeker over de zetten. Ger had zich in de tijdnood de koelbloedigste getoond en verdiend gewonnen.
Ook op de andere borden gebeurde van alles; het was een mooie schaakavond. Lieuwe Boskma heeft zich op de tweede plaats genesteld. Met zwart speelde hij een uitgekiende partij tegen Johan Zwanepol. Halverwege het middenspel koos Johan niet de beste voortzetting waardoor hij een koningsaanval te verduren kreeg die Lieuwe bekwaam afrondde.
Theo Wolthekker speelde een tactisch sterke partij tegen Jeppe Teensma die hij met een goed berekende combinatie won. Door dit resultaat is hij opgeklommen naar de zesde plaats in de rangschikking en is nu beste geklasseerde B-speler. Jan van Spijker volgt hem op respectabele, maar niet onoverbrugbare afstand na winst op Jan Duisterwinkel. Arend van der Burgh deed met zwart tegen Mark Hoogendijk enkele onnauwkeurige zetten en verloor. Toch blijft hij, zij het met een kleine voorsprong op Henk Kouwenberg, de beste speler van de C-poule, mede omdat Henk met veel moeite remise wist te maken tegen onze nestor, Derk Holman. Dirkjan Korenhof kon zijn goede resultaten van de afgelopen tijd geen vervolg geven. Hij moest zijn meerdere erkennen in Jan Pezij die een fout van Dirkjan resoluut afstrafte.

Johan Zwanepol heeft een open brief geschreven aan het Nosbo-bestuur over de nieuwe competitieopzet.

Lees hem hier.

In de 26e ronde van de interne competitie eindigden de partijen die interessantst waren voor de bovenste plaatsen in het klassement, in een gelijk spel. Zo kwam Dick Dalmolen na ongeveer een uur spelen remise overeen met Ger Battjes die door dit resultaat de kop overnam van Ward Romeijnders. Lieuwe Boskma en Ruurd Kunnen leverden tot aan het eind van de avond nog felle strijd en hoewel Ruurd een pion won, moesten de spelers uiteindelijk genoegen nemen met een eindspel waar voor geen van beiden nog iets te verdienen viel. Johan Zwanepol bevestigde zijn goede vorm van de laatste tijd door Jan van Spijker met een prachtige combinatie te verslaan.
In zijn partij tegen Henk van Bemmel liet Theo Wolthekker weer eens zien hoe mooi schaken kan zijn. Met een goed opgezette aanval vol tactische dreigingen, overspeelde hij zijn tegenstander. Mede door verlies van Jeppe Teensma tegen Menno Keizer is Theo nu de hoogst geplaatste speler van de B-groep. Omdat Arend van der Burgh gelijk speelde tegen Arnold Meijster, een salonremise zoals Arend de partij typeerde, blijft hij de beste speler van de C-groep op een 15e plaats in het klassement. Arnout Wegerif en Jan Pezij voerden een interessant positioneel gevecht dat uitmondde in een eindspel waar beide spelers na diverse winstpogingen uiteindelijk genoegen namen met remise in een iets betere stelling van de met wit spelende Arnout.