competitie

  • Lieuwe blijft aan kop en Hoogeveen is maatje te groot

    In de week dat Roden met een achttal moest spelen tegen Hoogeveen 1 maakten vijf spelers uit ons team gebruik van de regel dat je toch punten kunt krijgt in de interne competitie als je er voor kiest niet twee avonden achter het bord met de 64 velden plaats te nemen. Wat echter de meeste punten oplevert is gewoon winnen en dat is wat Lieuwe Boskma maandagavond deed tegen Ale Bakker. Daardoor sloeg Lieuwe een aardig gat met runner-up Tom Visser. Tom voelde zich al niet al te fit, bleef thuis om krachten te sparen voor de match tegen Hoogeveen maar gaf op de wedstrijddag aan teamleider van Spijker te kennen dat hij naar een vervanger moest gaan kijken. Gelukkig bleek Jan Duisterwinkel hart voor zijn club te hebben en daardoor wist Roden 1 toch met een achttal in Hoogeveen aan te treden. Jan had maandagavond Gijs Hager een gevoelige nederlaag bezorgd maar in Hoogeveen moest hij al na een half uur zijn koning omleggen. Tegenstander Bart Romijn, die waarschijnlijk bij alle clubs in de NOSBO nog eens lid zal worden, maakte met een dame-offer en koningsaanval met de lichte stukken zeer snel een eind aan de toch al niet al te hoog gespannen verwachtingen. Iets anders verging het good-old Johan Zwanepol die twee avonden achter elkaar schaken het leukste van alles vindt. Op maandagavond overkwam hem weer wat al een paar keer eerder was gebeurd. Nadat er even een onderbreking was om de barrekening te betalen omdat het al bijna sluitingstijd was, glipte de concentratie weg en in een zo goed als gewonnen stelling tegen Menno Keizer zette hij een toren op de verkeerde plek om een vrijpion te onderscheppen waarna Menno met de verse dame de hele partij wist te winnen. Op dinsdag, nota bene zijn 86ste verjaardag, nam hij plaats aan het tweede bord tegen een tegenstander met zo’n 300 ratingpunten meer. Dat krachtsverschil gold trouwens die avond voor alle Rodenaren aan alle borden en dat Johan pas als allerlaatste zijn 0 incasseerde toont zijn ongeëvenaarde vechtlust. Daarmee is ook het drama van Hoogeveen vermeld: inderdaad eindigde de tocht naar Zuid-Drenthe met een zelden vertoonde 8-0 nederlaag. En de enige die aanspraak had kunnen maken op het halve puntje van remise was Jan van Spijker die in een Russische verdediging (daar moet een meer passende naam voor verzonnen worden …) het spel wist af te wikkelen naar een eindspel met 6 pionnen elk, met de dames en ongelijke lopers. Voor kenners betekent dat in principe een remise tenzij er ergens nog een val in de stelling te draaien is en dat lukte Jan’s tegenstander waarna met nog een paar seconden op de klok die val niet werd herkend en zo Jan alsnog de dame verloor. Zoals hij zei, al mijn zetten waren goed behalve mijn laatste.

  • Roden2 wint eerste match

    Uiteindelijk toch in basisopstelling werd het op dinsdag 3 November tijdens de eerste uitwedstrijd tegen JH Kruit in Stadskanaal een 3,5-2,5 overwinning voor Roden. De enige (ingecalculeerde) nederlaag was voor mij die aan het eerste bord aantrad tegen Geert van der Lei met een rating van 2000. Een leuke partij om te spelen , koningsgambiet natuurlijk, en in de analyse van Fritz bleef ik 25 zetten in evenwicht waarna het toren-pionnen eindspel door Geert veel beter werd gespeeld dan door mij. En het leuke van zo'n sterke tegenstander is dat mijn rating er zelfs op vooruitgaat na deze nederlaag. Op dat moment waren Jeppe en Arend al remise overeengekomen, dus we hadden nog tenminste 2 punten nodig uit 3 partijen. En dat werden er zowaar 2,5. Theo speelde een gedurfde partij waarbij hij aan het eind 1 zet verwijderd was van mat maar zijn tegenstander, reeds vergevorderd naar een promotie door ver opgerukte vrijpionnen, wist er door eeuwig schaak net remise uit te slepen. Olaus ontwikkelde beter tegen een iets te voorzichtig spelende tegenstander en kwam na ragfijn spel met loper en toren met een pionnenwals door het midden. Ale speelde een correcte partij en we zagen zijn tegenstander een stuk wegblunderen, dus dat leek kat-in-het-bakkie maar het werd erg lastig gemaakt door een soort kamikazeaanval tegen zijn koningsstelling. Toen die na enige zenuwslopende momenten in vlammen ten onder waren gegaan waren 2 stukken achterstand voor de tegenstander het teken om de koning om te leggen.

    Jan van Spijker